Select Menu

.

.

Slider

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Performance

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

My Place

ΚΟΣΜΟΣ

ΕΥΡΩΠΗ

ΒΑΛΚΑΝΙΑ

ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Η Παγκοσμιοποίηση, η Ρωσία και η Αριστερά Η γεωπολιτική της εθνοπολιτικής: Η νέα έννοια της Ευρωσιβηρίας Οι τζιχαντιστές σκοτώνουν με σφαίρες...made in USA! ΙΣΠΑΝΙΑ: Νέος οργουελιανός νόμος. Ένοχοι θα κρίνονται όσοι έχουν «ομοφοβία» και θα πρέπει οι ίδιοι να αποδείξουν ότι είναι αθώοι! Σχέδιο «Ελληνική Κρίση»: Ένας Oύγγρος Εβραίος μασόνος αποκαλύπτει γιατί επιλέχθηκε η Ελλάδα για το «πείραμα» H «αποκαθήλωση» του δολαρίου οδηγεί σε παγκόσμια σύρραξη
bloggerblogger

VIDEO

Η Ελλάδα μας αλλάζει πρόσωπο, βαδίζει μιάν ατραπό με προοπτικές εξαιρετικά δυσοίωνες...

Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μέλος ένωσης μουσικοσυνθετών Αγγλίας
Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος

Και πάλι βρίσκομαι αντιμέτωπος με την λευκή κόλλα του χαρτιού εμπρός μου η οποία με προκαλεί απο καιρού είς καιρόν να την γεμίσω με τις σκέψεις και τις διαπιστώσεις μου απο όσα συμβαίνουν γύρω, συνήθως τραγελαφικά μιάς και αναγκαστικώς τούτες τις ημέρες μου διαβιώ στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, μία χώρα - φάντασμα του πρότερου εαυτού της, μία χώρα σε διαρκή κρίση εδώ και τουλάχιστον σαράντα χρόνια μεταπολιτευτικής ασυδοκρατίας, η οποία αενάως αναζητά συνήθως τα λάθος πρότυπα προσπαθώντας να επανακαθορίσει το στίγμα της (εάν και ποτέ διέθεται κάτι τέτοιο απο παλιγγενεσίας και εντέυθεν).

Η αλήθεια μου περίμενα. Περίμενα αρκετά προτού συντάξω το παρόν κείμενο σε μορφή δημόσιας εξομολόγησης είς την οποίαν υποβόσκουν ψήγματα διαμαρτυρίας για το γενικότερο χάλι της χώρας, διάσπαρτο απο σκέψεις και συμπεράσματα που λίγο - πολύ, οι περισσότεροι αναμασούμε με διάφορους τρόπους στις κατ ιδίαν συζητήσεις μας, ακόμα και με μοναδικό συνομιλητή τον εαυτό μας τον ίδιο.

Η Ελλάδα μας αλλάζει πρόσωπο, βαδίζει μιάν ατραπό με προοπτικές εξαιρετικά δυσοίωνες όσον αφορά τις αξίες όπου η δική μου γενιά εγνώρισε και δυστύχησε συνάμα να διαβιεί σε τούτο δώ το μεταβατικό στάδιο πρός τί και με ποιά εφόδια άραγε, σε μία κατάσταση πλήρους διάλυσης των πάντων είμεθα αναγκασμένοι σε δημιουργική ηλικία να ζούμε με το φάντασμα του φόβου του επερχόμενου χάους αποτασσόμενοι την ίδια μας την πατρίδα, την πίστη μας στον θεό αλλά και αξίες όπως η οικογένεια, η πραγματική αλληλεγγύη και η ουσιαστική δημοκρατία.

Τα πάντα όλα, βάλλονται απο παντού, η οικονομική κρίση φαίνεται στα δικά μου μάτια αλλά και στα μάτια όσων μπορούν να διακρίνουν, το λιγότερο κακό, μιάς και η πνευματική καταχνιά έχει τυλίξει τον τόπο επικίνδυνα προκαλώντας μία τεχνητή σύγχυση στον λαό αυτόν ο οποίος όπως γράφω επανειλλημένα, με παντιέρα το "δανεικά χωρίς ιδανικα" συνεχίζει να πορεύεται πρός τον γκρεμό βαδίζοντας την πλατειά λεωφόρο της ψεύτικης ευμάρειας μέχρι πρώτινως, ενδιαφερόμενος μόνον για τον μικρόκοσμο του και το χειρότερο αρνούμενος πεισματικά να αυτοκριθεί και να αλλάξει άρδην την πορεία τους προς την τελική καταστροφή τόσο για αυτές τις γενιές αλλά και για όσες θα έρθουν στο εγγύς και απώτερο μέλλον.

Η νομιμότητα εμπλέκεται επικίνδυνα με την παρανομία και το κοινωνικό μας ασυνείδητο με θολωμένο βλέμμα νομιμοποιεί την προφανή εγκληματική δράση ορισμένων, μιάς και δεν δύναται να κρίνει πλέον ποιό το σωστό και ποιό το λάθος, πραγματώνεται θα έλεγε κανείς μέσα απο τις πράξεις ψευδοαντίστασης στο κατεστημένο μόνο και μόνο επειδή δεν είναι σε θέση να δράσει η ίδια και να μεταστραφεί, έστω και την τελευταία ύστατη στιγμή, πρός το ορθόν. Το όρθον όλοι το γνωρίζουν μα ουδείς σχεδόν μπαίνει στην διαδικασία να το πράξει, έτσι άπαντες ως πρόβατα προς το νεοεποχίτικο σφαγείο, ακολουθούμε την ατραπό όπου κάποιοι μας υποδεικνείουν ως δήθεν μονόδρομο, απαντώντας καταφατικά στα ψευτοδιλλήματα τα οποία θέτει το σύστημα κάθε φορά, με σκοπό να οδηγεί τις μάζες εκεί όπου ακριβώς έχει σχεδιάσει.

Δεν μου αρέσει να μιλάω για την καθημερινότητα και το τι συμβαίνει γύρω μας μένοντας στα περιστατικά, διότι αυτό μου θολώνει την ορατότητα όσον αφορά την γενική πνικτική εικόνα μιάς κοινωνίας σε σήψη, η οποία έχει χάσει κάθε δυνατότητα κρίσης του ορθού με το λάθος, του κάλλους και της ασχήμιας, της ελευθερίας και της ελευθεριότητας που επιβάλει το σύστημα το οικονομικοπολιτικοκοινωνικό, οχι αναίτια αλλά ως ένα τεράστιο κοινωνικό πείραμα που φτάνει την ανθρώπινη φύση στα άκρα και στα όρια της αντοχής της, χαρίζοντας δήθεν ελευθερία διαμέσου της ασυδοσίας, ακολουθώντας τον δρόμο του λαικισμου στο έσχατο σημείο, διασφαλίζοντας έτσι την μόνιμη σκλαβιά όσων νομίζουν πως ζούν ελεύθεροι, με την δική τους θέληση.

"Ποιός είναι ο εχθρός ;", είναι μήπως οι "κακές" τράπεζες οι οποίες ήσαν καλές για όσο δάνειζαν χρήμα παρέχοντας μας μία ζωή την οποία ούτε στα πλέον τρελλά μας όνειρα δεν θα μπορούσαμε να έχουμε υπό κανονικές συνθήκες ; , είναι ο εκφασισμός της ψευτοδημοκρατίας, μιάς κατά το δοκούν θέασης των πραγμάτων που βλέπει "εγκληματίες" εκεί που δεν υπάρχουν και αθώωνει εγκληματίες δίνοντας τους πολλά πέρα απο μία αναστολή  ; , είναι οι "κακοί" μας δανειστές οι οποίοι τροφοδοτούσαν ένα σαπισμένο πολιτικό σύστημα πρός ίδιον ώφελος προφανώς,  αλλά και κατ επέκτασιν ένα εξίσου σαπισμένο δίπολο πολίτη - πολιτικού απο εθνεγερσίας και εντεύθεν ;, είναι η οικογενειοκρατεία της πολιτικής μας ζωής η επιβαλόμενη έξωθεν και άνωθεν και η απαίτηση του λαού για συντήρηση της ώστε οι γενιές πολιτικών -  πολιτών να συνεχίζουν να συναλλάσονται βρώμικα είς βάρος του συνόλου για εκατονταετίες ;, είναι η μισοτελειωμένη εθνική μας επανάσταση του 1821 η οποία δεν ακολουθήθηκε απο την αντίστοιχη κοινωνική, πράγμα το οποίον είχε ως αποτέλεσμα την συνέχιση της τουρκοκρατίας στο νέο "εθνικόν μόρφωμα - προτεκτοράτο" αενάως υποχείριο των "μεγάλων δυνάμεων" ανά τους αιώνες ;, είναι η υποκρισία μας για τα πράγματα η οποία μας εμποδίζει να αυτοκριθούμε και να χτίσουμε έναν κόσμο καλύτερο, έναν κόσμο δικαιότερο για εμάς και τα παιδιά μας,  ενώ την ίδια στιγμή αναζητούμε συνεχώς νέου τύπου και αναλόγως των συνθηκών, σωτήρες του εαυτού μας αλλά και του μικρόκοσμου που φτιάξαμε επάνω στην άμμο ; είναι τα λάθος πρότυπα αντίστασης σε μία λάθος κοινωνία χτισμένη επάνω στον οχετό και τον βούρκο αλλά και την άμμο των ψεύτικων ελπίδων και της πατριδοκαπηλείας ορισμένων τυχοδιωκτών ολκής, που απλώς ρητορεύουν ενάντια σε μία κατάσταση τετελεσμένη ενώ γνωρίζουν πως ο ασθενής είναι ήδη νεκρός;


Τα έρωτήματα πολλά, τεράστια, ερωτήματα τα οποία πονάνε, ερωτήματα τα οποία ίσως ουδείς έθεσε ως τα τώρα ίσως απο άγνοια, ίσως απο υπερβολική γνώση της κατάστασης, μα  ένα είναι το συμπέρασμα το οποίο οφείλουμε να εξάγουμε απο οτι γίνεται γύρω, πως όταν όλα πάνε στραβά το μόνο που δεν φταίει είναι η κακή μας τύχη.

- - - -
Το χειρότερο πράγμα για ένα λαό που έχει χάσει τα πάντα, είναι να απελπιστεί τόσο σε σημείο που να θεωρεί πως κάθε κίνηση αντίστασης του είναι χαμένη, πως κάθε προσπάθεια αντίδρασης του είναι μάταιη, πως κάθε σκέψη να αγωνιστεί για ένα καλύτερο αύριο είναι καταδικασμένη ουτοπία.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Ο λαός αυτός, ζαλισμένος και «υπνωτισμένος» από ένα σύστημα που χρησιμοποίησε όλα τα μέσα για να τον αποπροσανατολίσει  και να τον καθηλώσει, είναι καταδικασμένος σε αργό θάνατο, είναι πρόβατο επί σφαγή και οι δήμιοι του είναι οι μεγάλοι προδότες του.

Αυτό είναι και το μεγαλύτερο όπλο του συστήματος, η επιβολή της αντίληψης πως ότι και να κάνεις πάλι αυτοί θα είναι κερδισμένο, πάλι οι ίδιοι θα είναι στα πράγματα, πάλι αυτοί θα κυριαρχήσουν και θα συνεχίσουν απτόητοι στο έργο της καταστροφής κάθε πιθανότητας αντίδρασης, της απομόνωσης κάθε υγιούς στοιχείου που ακόμα προσπαθεί να σηκώσει σημαία αντίστασης σε όλη αυτή την «λαίλαπα».  Όταν ανοίγεις μια συζήτηση για τις επερχόμενες εξελίξεις, οι περισσότερες απόψεις που θα ακούσεις είναι ότι : «όλοι το ίδιο είναι», «ότι και να κάνεις το παιχνίδι είναι σημαδεμένο», «ότι και να ψηφήσεις πάλι αυτοί θα βγουν», «ο Έλληνας δεν αλλάζει» και το χειρότερο από όλα, «αυτός ο τόπος είναι καταραμένος  και ποτέ δεν θα έχει προκοπή». Έτσι μας έχουν κάνει να πιστεύουμε αυτοί που μας θέλουν πρόβατα. Έτσι μας έχουν κάνει να αισθανόμαστε. Ότι όλα είναι μαύρα και πως δεν υπάρχει πια σωτηρία και αυτός ο λαός είναι χαμένος και καταδικασμένος.

Άραγε όλο αυτό το ζοφερό τοπίο με το οποίο μας έχουν «αλυσοδέσει» μπορεί να διαλυθεί ; Το ατέλειωτο τούνελ που μας έχουν βάλει έχει κάποιο διέξοδο ; Υπάρχει κάπου κάποιο φως να διαλύσει το σκοτάδι  και κάποια ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον όταν οι Έλληνες αυτοκτονούν, οικογένειες διαλύονται για οικονομικούς λόγους, νέα παιδιά με πολλά προσόντα γίνονται «βορρά» στο σύγχρονο παιδομάζωμα της Ευρώπης και χάνονται κάπου στο εξωτερικό, όταν το ίδιο το ελληνικό κράτος γίνεται ο χειρότερος δήμιος του ίδιου του λαού του και τον κυνηγά μέχρι τελικής εξόντωσης;

Και όμως, όσο δύσκολο φαίνεται, όσο πολύπλοκο μας έχουν κάνει να πιστέψουμε πως είναι, τόσο απλό και εύκολο είναι. Οι προδότες έχουν και όνομα και ταυτότητα. Είναι τα κόμματα που κυβέρνησαν επί δεκαετίες την Ελλάδα και αφού την κατασπάραξαν την έριξαν στον γκρεμό εκτελώντας κυριολεκτικά τον ίδιο τον λαό της. Είναι αυτή η αριστερή αντιπολίτευση που κυριολεκτικά δεν έχει τον Θεό της, που τάσσεται υπέρ των ομοφυλοφίλων, των μουσουλμάνων, του τουρκικού προξενείου της Θράκης και μας προαναγγέλλει ότι αν θα καταλάβει την εξουσία θα καταργήσει τα σώματα ασφαλείας και θα αφήσει ελευθέρους τους λαθρομετανάστες να μπαινοβγαίνουν στα σπίτια μας και να αρπάζουν ότι μας έχει απομείνει.

Τα όργανα της εξόντωση μας έχουν και αυτά όνομα. Είναι τα μεγάλα κανάλια, οι εφημερίδες και τα ραδιόφωνα της διαπλοκής, τα ΜΜΕ που προβάλουν τους ιδίους του δήμιους μας σαν τους «σωτήρες» μας,  οι εταιρείες δημοσκοπήσεων που  επιδιώκουν καθημερινά να μας επιβάλουν να ξαναψηφίσουμε τους ίδιους τους εκτελεστές μας γιατί θέλουν να μας πείσουν πως πάλι αυτοί θα είναι οι νικητές. Την προδοσία καλύπτουν και αυτοί που τάχτηκαν για να υπερασπίζουν το δίκαιο. Μια δικαιοσύνη όταν βλέπει να κουρελιάζεται το σύνταγμα  και κάνει πως δεν βλέπει τίποτα, δεν είναι δικαιοσύνη, είναι συνεργός στην εκτέλεση του ελληνικού λαού. Και τέλος και το πιο φοβερό, μια εκκλησιαστική ιεραρχία που έχει συμμαχήσει κυριολεκτικά με τον ίδιο τον διάβολο για την εξόντωση του ίδιου του ποιμνίου της. Μια εκκλησιαστική ιεραρχία που συνιστούσε πάντα στο ποίμνιο της αντί να ξεσηκωθεί και να αντιδράσει, να αποκοιμηθεί και να υποταχτεί στους νεοταξικούς και αντιχριστιανικούς  δικτάτορες για το .καλό του.  .

Εύκολο όμως να καταδικάζεις αλλά δύσκολο να προτείνεις πέραν από τις διάφορες αυταπάτες και τις ψευδαισθήσεις με τις οποίες μας έχουν «ποτίσει». Και το πρώτο και κυριότερο. Δεν μπορεί να υπάρξει εθνική κυριαρχία αν δεν υπάρξει εθνικό νόμισμα. Ο πρώτος στόχος της Νέας Τάξης είναι να καθυποτάξει οικονομικά τους λαούς με ένα ενιαίο νόμισμα έτσι ώστε όλες οι αποφάσεις για την ζωή τους να γίνονται από τα «σκοτεινά» της κέντρα σύμφωνα με τα συμφέροντα της. Δεύτερο και κυριότερο είναι η διπλωματική αποδέσμευση από τους «φίλους» και «σύμμαχους» μας που πάντα μας πρόδιδαν και τελευταία μας δολοφονούν καθημερινά. Εδώ ας πάρουμε παράδειγμα από την γειτονική Τουρκία που δεν διστάζει να παζαρεύει διπλωματικά με όλους, απαξιώνοντας συμμαχίες ακόμα και δεσμεύσεις χάριν των εθνικών της συμφερόντων. Η γεωστρατηγική μας αξία είναι, αν όχι μεγαλύτερη, τουλάχιστον η ίδια με τους γείτονες μας. Εμείς δεν έχουμε το δικαίωμα να διαπραγματευτούμε για το δικό μας συμφέρον;;; Και το τρίτο και ίσως σημαντικότερο, είναι να αναπτερώσουμε το ηθικό μας ξαναγυρίζοντας σε ότι μας κράτησε στην ύπαρξη επί τόσους αιώνες. Δεν μπορεί αξίες όπως η Ορθοδοξία, η ηρωική μας ιστορία, η γλώσσα και οι παραδόσεις μας, να θεωρούνται σαν σκοταδιστικές αντιλήψεις και σαν μεσαιωνική οπισθοδρόμηση. Εδώ να θέσουμε οριστικό τέρμα στο πρόβλημα των λαθρομεταναστών με την άμεση κατάργηση της προδοτικής συνθήκης Δουβλίνου 2, που επέτρεψε την καθημερινή εισβολή και εγκλωβισμό χιλιάδων μουσουλμάνων στην χώρα μας. Όσοι βρίσκονται εδώ να μπορούν να φύγουν και να πάνε όπου θέλουν σε όλη την Ευρώπη.

Και υπάρχει ακόμα πιο πέρα και κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Είναι αλήθεια πως οι Ρότσιλντ δεν μπόρεσαν να ελέγξουν όλο τον κόσμο. Υπάρχουν τέσσερεις χώρες που όσο και αν προσπάθησαν δεν μπόρεσαν να της βάλουν «χέρι». Αυτές είναι, όσο και δεν είναι αρεστές σε κάποιους, η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και η Συρία και τώρα φαίνεται πως μπαίνει σε αυτό το «κλαμπ» και η Αίγυπτος, ενώ «ερωτοτροπεί» με τον δικό της χαρακτηριστικά υποκριτικό τρόπο και η Τουρκία. Ο Διάβολος νικά πάντα στην αρχή αλλά στο τέλος είναι πάντα ο νικημένος.

Εμείς με ποιον είμαστε ;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
- - - - -
«Διαβολική» χαρακτηρίζει την πολιτική που εφαρμόζει η τρόικα στην Ελλάδα η πρόεδρος του γαλλικού ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, Μαρίν Λεπέν σε συνέντευξη που παραχώρησε στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ, στο Στρασβούργο σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι τα τελευταία τέσσερα πέντε χρόνια «η Ελλάδα έζησε για τα καλά το «ελληνικό δράμα από μια πολιτική που επιβλήθηκε από την τρόικα.

Μια πολιτική διαβολική,καταστροφική που οδήγησε σε μια πολύ υψηλή ανεργία, μείωση των μισθών και των συντάξεων και ένα αβυσσαλέο δημόσιο χρέος…Αυτό θα είναι και το μέλλον της Γαλλίας όσο παραμένει στο ευρώ. Η Ελλάδα ,όπως και η Γαλλία πρέπει να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Η ΕΕ μας κάνει οικονομικό πόλεμο. Εξελίσσεται όλο και περισσότερο σε ένα αντιδημοκρατικό τέρας.Αυτή η ΕΕ οικοδομήθηκε σαν μία φυλακή».

Η Μαρίν Λεπέν φιλοδοξεί να γίνει πρόεδρος της Γαλλίας στις προεδρικές εκλογές του 2017 .« Θα είμαι στον δεύτερο γύρο και θα κερδίσω. Είτε ο αντίπαλός μου είναι ο Σαρκοζί ή οποιοσδήποτε άλλος. Να σας θυμίσω –μια και είστε από την Ελλάδα -ότι ο Σαρκοζί ως πρόεδρος της Γαλλίας το 2012 ήταν αυτός που εμπόδισε να γίνει το δημοψήφισμα στη χώρα σας για την έξοδο από το ευρώ» λέει η Μαρίν Λεπέν .

Μισητή η Γερμανία στην Ευρώπη

Οι απόψεις της Λεπέν βρίσκουν εύφορο έδαφος ,καθώς ποτέ άλλοτε η ΕΕ δεν ήταν τόσο αποξενωμένη από τους Ευρωπαίους πολίτες. Τεράστια τμήματα του πληθυσμού πολλών χωρών-μελών μισούν πλέον ανοιχτά την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κλιμακώνουν τις αντιδράσεις ενάντια στην σκληρή λιτότητα που επιβάλει η Γερμανία μέσω της ΕΕ.

-«Πως κρίνετε την πολιτική που ακολουθεί η Γερμανία και η καγκελάριος Μέρκελ«;ρωτάμε την κ. Λεπέν. «Η πολιτική αυτή είναι καλή για τη Γερμανία αλλά βλάπτει όλες τις άλλες χώρες .Η Ανγκελα Μέρκελ πιστεύει ότι μπορεί να επιβάλει την πολιτική της ενάντια στη βούληση των υπολοίπων λαών της Ευρώπης ,αλλά αν δεν βλέπει ότι με τα μαρτύρια τα οποία περνούν οι άλλοι Ευρωπαίοι πολίτες,η Γερμανία θα καταστεί μισητή, θα προκαλέσει έκρηξη στην Ευρώπη»

Η Μαρίν Λεπέν ήταν πάντως μεταξύ των ευρωβουλευτών που υπέβαλαν την πρόταση μομφής κατά του προέδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ για το σκάνδαλο «Luxleaks» και τη βοήθεια που παρείχε ως πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου σε εκατοντάδες πολυεθνικές να πληρώνουν νομίμως πολύ χαμηλούς φόρους.Σημειώσαμε όμως στη συζήτηση μαζί της ότι τελικά η πρόταση μομφής ουσιαστικά ευνόησε τη Γερμανία ,καθώς ο Γιούνκερ πλέον είναι αποδυναμωμένος και πιο ευάλωτος στις πιέσεις του Βερολίνου.
«Ο κ.Γιούνκερ είναι το σύμβολο του κυνισμού της πολιτικής της ΕΕ, η οποία από τη μία πλευρά παρέχει τεράστιες διευκολύνσεις για φοροαποφυγή στις πολυεθνικές και από την άλλη επιβάλει πολιτική της λιτότητας για τους λαούς της Ευρώπης. Μια πολιτική που επιβάλλεται στις χώρες όπως στην Ελλάδα μέσω της τρόικας, η οποία εμποδίζει την εφαρμογή μιας ανεξάρτητης δημοσιονομικής πολιτικής. Αντίθετα,αυξάνει τους φόρους για τις λαϊκές τάξεις . Η πρόταση μομφής που καταθέσαμε είχε ακριβώς αυτόν τον στόχο:Να δείξουμε τον κυνισμό της ΕΕ . Οσο για την αντίδραση της Γερμανίας κατά του κ.Γούνκερ απλώς την αποδίδω στα επιμέρους συμφέροντα ανάμεσα στις διάφορες ομάδες».

Η Μαρίν Λεπέν δεν κρύβει ότι είναι φανατική αντίπαλος του ευρώ . Τάσσεται κατηγορηματικά υπέρ της εξόδου τόσο της Ελλάδας όσο και της Γαλλίας από την ευρωζώνη. «Είμαι υπέρ της Ευρώπης των εθνών» λέει στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ και προσθέτει: «Το έθνος είναι η πιο λειτουργική δομή που μας επιτρέπει να υπερασπιστούμε την ασφάλεια, να διατηρήσουμε την ταυτότητα και να εγγυηθούμε την ευημερία του λαού. Αν γίνω πρόεδρος της Γαλλίας η πρώτη μου ενέργεια θα είναι να προκηρύξω δημοψήφισμα μέσα σε έξι μήνες με το ερώτημα Ναι ή όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη διάρκεια αυτών των έξι μηνών θα διαπραγματευθώ με τις Βρυξέλλες την επαναφορά της νομισματικής,νομοθετικής,εδαφικής και οικονομικής κυριαρχίας της Γαλλίας.Αν οι Βρυξέλλες το αποδεχτούν ,θα προτείνω στους πολίτες να διατηρήσουν τη Γαλλία σε μια Ευρώπη ριζικά αναπροσανατολισμένη. Αν η ΕΕ αρνηθεί,θα απευθύνω έκκληση για την έξοδο της Γαλλίας .Αυτή θα είναι η επιλογή του αιώνα»

-Θα μπορούσε όμως να σταθεί η Γαλλία εκτός της ΕΕ;

-Υπάρχουν ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες είναι έξω από την ΕΕ και τα καταφέρνουν καλά. .

-Και αν οι Γάλλοι απορρίψουν την πρότασή σας;

-«Θα είμαι εγώ που θα φύγω. Οταν είμαι σε ένα αυτοκίνητο που δεν μπορώ να πιάσω ούτε το τιμόνι, ούτε να επιταχύνω ή να φρενάρω ,δεν μπορώ να το οδηγήσω στο σωστό δρόμο»

Μετάλλαξη του Εθνικού Μετώπου

Εχοντας φυσικά εκ των προτέρων αρνητική εικόνα για το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο που ίδρυσε ο πατέρας της 48χρονης Μαρίν Λεπέν, ο 86χρονος σήμερα Ζαν Μαρί Λεπέν με σαφή ρατσιστικό και ξενοφοβικό προσανατολισμό, διακρίναμε στη διάρκεια της συζήτησης μια στροφή στη φρασεολογία της σημερινής προέδρου του Μετώπου. Το Εθνικό Μέτωπο έχει βγει από την εξτρεμιστική γωνιά του και έχει μεταμορφωθεί σε έναν λαϊκίστικο σχηματισμό .«Την ευθύνη την έχει η παγκοσμιοποίηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση» λέει η Μαρίν Λεπέν αναφερόμενη στις αιτίες της κοινωνικής καταστροφής .

Οι αντι-μεταναστευτικές κορώνες έχουν επίσης αποσιωπηθεί σε μεγάλο βαθμό στην ορολογία της χρησιμοποιούνται πλέον λέξεις όπως «ολιγαρχία» «λιτότητα για τους εργαζόμενους» .Οπως λέει χαρακτηριστικά «ζούμε σε ένα σύστημα ολιγαρχικό όπου οι δισεκατομμυρούχοι έχουν την εξουσία με την υποστήριξη της ΕΕ. Στη Γαλλία, τόσο το Σοσιαλιστικό κόμμα όσο και το UMP του Νικολά Σαρκοζί βρίσκουν θετικό το νόμο της ζούγκλας που πλήττει σκληρά τους μισθωτούς». Με μεγάλη δόση υπερβολής σίγουρα ,η Μαρίν Λεπέν ισχυρίζεται ότι το «μόνο κόμμα που έχει όραμα για τον άνθρωπο ,ενδιαφέρεται για τους πολίτες είναι το Εθνικό Μέτωπο» ,Όπως μας είπε χαρακτηριστικά το κόμμα της έχει πλέον «ισχυρά ερείσματα στα συνδικάτα και οι λαϊκές τάξεις μας ψηφίζουν.Στην περιφέρειά μου στο Πα ντε Καλέ το 50% των μελών και των οπαδών μας προέρχεται από το Κομμουνιστικό ή το Σοσιαλιστικό κόμμα.Υπάρχει ακόμη φραστική τρομοκρατία εναντίον μας, από τις ελίτ, αλλά εμείς προχωράμε».

Το σημαντικό είναι ότι και τμήματα της οικονομικής ελίτ της Γαλλίας αρχίζουν να «φλερτάρουν»με την Μαρίν Λεπέν και το Εθνικό Μέτωπο. Όπως σημειώνει η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine η πολιτική της Μαρίν Λεπέν συνοψίζεται σε ένα νέογκωλισμο που μεταλλάσσει το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο σε ένα δεξιό κόμμα το οποίο υπερασπίζεται την ανεξαρτησία της Γαλλίας εναντίον της υποτέλειας στη Γερμανία. Την ώρα που ο Σαρκοζί θέλει να διεκδικήσει –με τις ευλογίες του Βερολίνου – και πάλι την γαλλική προεδρία της το 2017 για να συνεχίσει η Γαλλία να είναι χώρα υποτελής στη Γερμανία, η Μαρίν Λεπέν υπόσχεται απαγκίστρωση και πιο ανεξάρτητη πολιτική. Αυτή την προοπτική αρχίζει και τη βλέπει με καλό μάτι ένα τμήμα της γαλλικής οικονομικής ελίτ ,που βλέπει σήμερα τη Γερμανία να αντιμετωπίζει τη Γαλλία ως δύναμη δεύτερης κατηγορίας και να αρνείται να δεχτεί ακόμη και την ελάχιστη παρέκκλιση στην δημοσιονομική πολιτική . Η γαλλική οικονομική ελίτ είχε βέβαια καλομάθει στον παρασιτισμό,αρχικά επί της Δυτικής Γερμανίας και στη συνέχεια επί της ενιαίας Γερμανίας όλα τα μεταπολεμικά χρόνια και βλέπει σήμερα ότι το Βερολίνο κυριαρχώντας πλέον απόλυτα στην Ευρώπη, δεν έχει την παραμικρή διάθεση να κάνει «ενέσεις» στήριξης στους Γάλλους επιχειρηματίες. Άλλωστε ,οι Γάλλοι επιχειρηματίες έχουν την άποψη ότι ακόμη και στην άκρως υποθετική περίπτωση που η Μαρίν Λεπέν εκλεγεί πρόεδρος της χώρας, θα τους κάνει τα χατίρια όπως ο Φρανσουά Ολάντ σήμερα και προηγουμένως ο Νικολά Σαρκοζί .


Από «ΕΠΙΚΑΙΡΑ»
- - - -
  • Δεν απαλλάσσονται λόγω ηλιθιότητας. Ούτε λόγω βλακείας. Και οι 300.
  • Ηλίθιος είναι όποιος βλάπτει τους άλλους χωρίς να ωφελείται ο ίδιος. Βλαξ είναι όποιος βλάπτει τον εαυτό του.

Γράφει ο Νίκος Καραβαζάκης

Η κυβέρνησή μας αποφάσισε να κάνει ένα τζογαδόρικο άλμα, οδηγώντας πρόωρα σε προεδρική εκλογή την Βουλή, με σαφέστατη την ανασφάλεια του αποτελέσματος. Αρκείται στην άσκηση εκβιασμού προς τους βουλευτές της και λοιπούς προσκείμενους, αδιαφορώντας για τις ζημιογόνες επιπτώσεις στην κοινωνία, στην οικονομία και στην χώρα, της πιθανότατης προεκλογικής περιόδου που θα ακολουθήσει.

 Η συγκυβέρνηση αποδεικνύεται ανακόλουθη σε όσα καταγγέλλει για το ΣΥΡΙΖΑ, διότι αν τα πίστευε δεν θα επέτρεπε την πιθανότητα να τα ζήσει ο τόπος μας, με μια κυβέρνησή του. Έπρεπε να προτείνει κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας ώστε να ελέγχει περιοριστικά το ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά και το ΣΥΡΙΖΑ αγρόν αγοράζει για τα συμφέροντα της χώρας. Με το νεαρό και ολόπλευρα άπειρο αρχηγό τους σε ρόλο Ισαάκ, με βέβαιη επίγνωση των ανεπαρκειών του κόμματός τους, προτιμούν να εμπλακούν στην απόλυτη αβεβαιότητα παρά να περιορίσουν τις ιδεοληψίες και την αλαζονεία τους, απαιτώντας και αυτοί υπό το κράτος των εξαιρετικά επικίνδυνων -ιστορικά- συνθηκών και καταστάσεων που υφίστανται η πατρίδα και ο λαός μας, μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Άλλωστε, η επίκληση του υπαρκτού εθνικού κινδύνου που αντιμετωπίζει ο ελληνισμός στην Κύπρο και στην Θράκη και στο Αιγαίο είναι ακαταμάχητα επαρκής για την αναστολή των μνημονίων. Υπό αυτό το πρίσμα και η συγκυβέρνησή μας μπορούσε να γίνει δημοφιλέστερη ή/και το ΣΥΡΙΖΑ πατριωτικότερο…

Σύμπας λοιπόν ο μεταπολιτευτικός θίασός μας, αδιαφορώντας για όλους μας, καθεύει και καθοδηγεί την Ελλάδα σε νέες περιπέτειες. Εάν δεν επισυμβούν απρόβλεπτα -αρκετά ορατά όμως- με το βάρος της οικονομικής εξαθλίωσης των πολιτών, της δημοσιονομικής εξαχρείωσης του κράτους, των συνοριακών απειλών, της ισλαμοφασιστικής συρρέουσας απειλής και τόσων άλλων που συνδράμουν, τότε η διέξοδος που αναγκαστικά επέρχεται είναι μια κυβέρνηση εξωκομματικής στελέχωσης και υπερκομματικής στήριξης.

Έως τότε θα αντικρύσουμε και τα έργα, τα ΜΑΤ να δέρνουν το ΠΑΜΕ με εντολή από τα Εξάρχεια, τα ΜΑΤ να κάνουν απεργία πείνας ( ίσως και δίψας ) κλπ.


Ας προσευχηθούμε να είναι κωμικοτραγικά και όχι μόνο τραγικά.

- -
Το Βυζάντιο, (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία), συνεχίζει τις εντυπωσιακές επανεμφανίσεις του στην γειτονική Τουρκία με όλες τις μορφές ακόμα και με νεκρικούς σωρούς και με εντυπωσιακούς σταυρούς, μετά από τόσους αιώνες κρυμμένο κάτω από τα ιερά χώματα της Μικράς Ασίας όπου έλαμψε η ελληνορθόδοξη αυτοκρατορία με όλη την μεγαλοπρέπεια της, ως η επί γης Βασιλεία του Παντοδύναμου.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Μια από τις τελευταίες πραγματικά εντυπωσιακές ανακαλύψεις είναι ένα χριστιανικό βυζαντινό νεκροταφείο που ανακαλύφθηκε πριν από λίγο καιρό στην πόλη της Αμάσειας, στον σημερινό Πόντο της Μικράς Ασίας, σαν άλλο ένα δείγμα της ελληνορθόδοξης παρουσίας στην περιοχή επί πολλούς αιώνες. 

Σύμφωνα με τα τουρκικά αποκαλυπτικά δημοσιεύματα, η σκαπάνη των Τούρκων ανακάλυψε ένα βυζαντινό νεκροταφείο που μάλιστα περιέχει δέκα σωρούς νεκρών με το εντυπωσιακό στοιχείο ότι είχαν ταφεί ο ένας δίπλα στον άλλο, γεγονός που μαρτυρεί την στενή σχέση ίσως και συγγένεια που είχαν μεταξύ τους όταν βρίσκονταν εν ζωή. Το σπάνιο αυτό νεκροταφείο, ανακαλύφθηκε στην περιοχή Kirzalıdere Malallesi της Αμάσειας, σύμφωνα με τις δηλώσεις του διευθυντή του τοπικού μουσείου. Όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος του τοπικού μουσείου, οι σωροί που αναδύθηκαν μετά από τόσους αιώνες στην επιφάνεια, ανήκουν στην βυζαντινή εποχή και πρόσθεσε πως οι ανασκαφές στην περιοχή θα συνεχιστούν με την προσδοκία της ανακάλυψης και άλλων σπάνιων ευρημάτων από την ελληνορθόδοξη βυζαντινή παρουσία, που είχε κυριαρχήσει επί πολλούς αιώνες σε όλη την ευρύτερη περιοχή.

Αλλά το πιο εντυπωσιακό εύρημα από τις τουρκικές ανασκαφές, όπως αναφέρει και το δημοσίευα της τουρκικής εφημερίδας, Star, είναι ένας μεγάλος σταυρός πορφυρού χρώματος ο οποίος, σύμφωνα με τις απόψεις των τοπικών αρχών, θα πρέπει να ανήκει στην οικογένεια που ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο αυτό και θεωρείτε σαν ένα σπάνιο, μεγάλης αξίας  κειμήλιο από την εποχή εκείνη. Είναι γνωστό πως την εποχή εκείνη συχνά θάβονταν μαζί με τους νεκρούς και κάποια ιερά χριστιανικά αντικείμενα με την πίστη ότι θα συνοδεύουν σαν ευλογία  τον νεκρό στην άλλη ζωή. Όσον αφορά για τους σκελετούς που ανακαλύφθηκαν, σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις των Τούρκων, θα πρέπει να ανήκουν σε μια ολόκληρη οικογένεια και είναι εντυπωσιακός ο τρόπος που ενταφιάστηκαν καθώς δείχνει και την στενή σχέση που είχαν μεταξύ τους.

Το γεγονός αυτό της ανακάλυψης αυτού του χριστιανικού νεκροταφείου με τον μεγάλο σταυρό, είναι άλλο ένα σημείο της επανεμφάνισης από το «σκοτάδι» της μεγάλης ελληνορθόδοξης βυζαντινής κληρονομιάς της Μικράς Ασίας, η οποία τα τελευταία χρόνια με τις συνεχείς αναδύσεις στην επιφάνεια σκηνωμάτων, χαμένων εκκλησιών, αγιασμάτων ακόμα και χαμένων ελληνορθόδοξων μοναστηριών, στέλνει το μήνυμα πως η ιερά γης της αγιοτόκου Μικράς Ασίας ποτέ δεν απόψε να αναβλύζει από την ιερότητα της εποχής της μεγάλης Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αυτό το μαρτυρούν και τα εκατομμύρια των σημερινών κατοίκων της σύγχρονης Τουρκίας, με μια θρησκευτική συνείδηση συγχυσμένη και καταπιεσμένη από ένα στυγνό ισλαμικό-εθνικιστικό καθεστώς.

Αλλά ως πότε ;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
- -
Πολιτική ρουκέτα εκτόξευσε ο Κώστας Σημίτης από το London School of Economics, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου δεν θα καταφέρει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η Ελλάδα θα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές, και ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο νικητής της αναμέτρησης, χωρίς ωστόσο να έχει αυτοδυναμία.

Στο σχετικό ρεπορτάζ του “Έθνους” που υπογράφουν ο Λάμπης Τσιριγωτάκης και η Φώφη Γιωτάκη, αναφέρεται ότι ο πρώην πρωθυπουργός, στο πλαίσιο δηλώσεών του στο Λονδίνο για την παρουσίαση του βιβλίου του, χαρακτήρισε μη ρεαλιστική την προοπτική να συγκεντρώσει η συγκυβέρνηση τις απαιτούμενες 180 ψήφους και να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας η παρούσα Βουλή, και προέβλεψε ότι η Ελλάδα θα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές τον Φεβρουάριο.

Σύμφωνα με τον Κώστα Σημίτη, “ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι όπως όλα δείχνουν το πρώτο κόμμα, αλλά χωρίς να έχει αυτοδυναμία, και έτσι θα επιδιώξει να συνεργαστεί με άλλα, μικρά κόμματα”.


Οι διαπιστώσεις Σημίτη, και ο τρόπος με τον οποίο εκφράστηκαν, με στόχευση να… ακουστούν στην Ελλάδα, δείχνουν ότι ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει ενεργός στις παρασκηνικές ζυμώσεις, και διεκδικεί με τη σειρά του παρουσία, αν όχι ρόλο στην επόμενη μέρα.

- -
Ο Εφιάλτης της εθνικής συμφοράς

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Ως γενικός ορισμός Διπλωματία σημαίνει την τέχνη και πρακτική διεξαγωγής διαπραγματεύσεων, την απόπειρα απόκτησης στρατηγικού πλεονεκτήματος, την εύρεση αποδεκτών λύσεων με την παράθεση επιχειρημάτων με ήπιο και ευγενικό τρόπο, χωρίς διαπληκτισμούς. Όμως, όπως η διπλή όψη ενός νομίσματος, την οποία  αποκρύπτει κάποιος για να επιτύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, διπλωμάτης σημαίνει και το διπλό μάτι  το οποίο χρησιμοποιεί, για να βλέπει και να εκφράζει προς τα έξω επουσιώδεις λύσεις, και παράλληλα  να αποκρύπτει σοβαρές μυστικές διαπραγματεύσεις.

Ο Αμερικανός ποιητής  Robert Frost, είπε ότι: διπλωμάτης είναι κάποιος που θυμάται τα γενέθλια μίας γυναίκας και ξεχνά την ηλικία της. Ο δε Στάλιν: αν ένας υπουργός εξωτερικών αρχίζει να υπερασπίζεται μέχρι θανάτου μια «συμφωνία ειρήνης», πρέπει να είστε βέβαιοι ότι η κυβέρνησή του έχει ήδη παραγγείλει νέα θωρηκτά και αεροπλάνα. Τέλος ο Τζων Κέννεντυ: δεν θα πρέπει να διαπραγματευόμαστε από φόβο. Αλλά να μη φοβόμαστε να διαπραγματευόμαστε.

Υπό το πρίσμα της βαθιάς και πραγματικής έννοιας της Διπλωματίας, αυτή διεξάγεται με δικούς της όρους και κανόνες. Εις την κωμόπολη Wesseling, μερικά χιλιόμετρα έξω από την Βόννη, πρώην πρωτεύουσα της Γερμανίας, υπάρχει η Πολιτική Ακαδημία Eichholz του Ιδρύματος Konrad Adenauer. Εκεί διδάσκεται κανείς την ανάλυση της ψυχολογίας του όχλου, να ερμηνεύει και να αναλύει επί καθημερινής βάσης τις δηλώσεις των πολιτικών, τις συμπεριφορές και χαρακτήρες τους, τα δημοσιεύματα των ΜΜΕ,  τι κρύβεται πραγματικά πίσω από τα ψιλά γράμματα , τις Συμφωνίες και τις διεθνείς σχέσεις κ.α..

Εις την ιστορία γνωστή είναι π.χ. η Γερμανοσοβιετική Συμφωνία μη Επίθεσης της 23.08.1939, αυτό το Σύμφωνο Ειρήνης μεταξύ Χίτλερ και Στάλιν, το οποίο όμως εις την πραγματικότητα απέκρυβε από την διεθνή κοινότητα την διχοτόμηση και κατάληψη  της Πολωνίας από τις δύο αυτές χώρες.

Ο Ελληνικός Λαός βιώνει εδώ και 5 χρόνια την μεγαλύτερη τραγωδία της σύγχρονης ιστορίας του. Σκοπός και αυτού του άρθρου δεν είναι να επαναλάβουμε όλες τις αιτίες και όλα τα σφάλματα που επέφεραν την μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση και ποίοι ευθύνονται για όλα αυτά. Το έτος 1981 με την πλήρη ένταξη  εις την Ευρωπαϊκή Ένωση και την έκτοτε εισροή τεραστίων κεφαλαίων από τα Κοινοτικά Ταμεία και τις διεθνείς τράπεζες, ποσά τα οποία σε προγενέστερες εποχές ήταν ασύλληπτα ακόμη και εις την φαντασία κάθε Έλληνα πολίτη, ήταν η αρχή της πορείας της Πατρίδας μας προς τον όλεθρο και καθοριστικό για το μέλλον του Ελληνικού Λαού. Το Πολιτικό Σύστημα  γνώριζε εξ αρχής για τις ολέθριες συνέπειες της κακοδιαχείρισης των τεράστιων κεφαλαίων και το βαρύτατο τίμημα που θα πλήρωνε κάποια μέρα ο Ελληνικός Λαός. Ο οποίος όφειλε, βάσει του πνεύματος της Δημοκρατίας και των καθηκόντων του, να ψηφίζει αυτούς οι οποίοι επί δεκαετίες τον εξαπατούσαν και εξαγόραζαν με ξένα χρήματα και δάνεια την αφέλεια και αμάθεια του.

Αυτά όμως που συνέβαιναν εις την χώρα μας άρχισαν να γίνονται  γνωστά πολύ ενωρίς εις τα Κοινοτικά Όργανα των Βρυξελλών, εις τις άλλες πρωτεύουσες, εις τους πρωταγωνιστές της Ευρωπαϊκής Πολιτικής π.χ. Βερολίνο και Παρίσι, εις τους Διεθνείς Οργανισμούς, τον ΟΟΣΑ και σε διεθνή ΜΜΕ. Αλλά και εις τις Πολυεθνικές Εταιρείες οι οποίες φιλοδωρούσαν με μίζες δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ το Πολιτικό Σύστημα για να κάνουν χρυσές δουλειές εις βάρος των Ελλήνων. Εδώ και 30 χρόνια, τα μηνύματα και οι προειδοποιήσεις για τον εκτροχιασμό της χώρας ερχόντουσαν σε απτά χρονικά διαστήματα. Τα οποία, δυστυχώς, αγνοούσε το Πολιτικό Σύστημα, τα δε φερέφωνά του, μεγάλα ΜΜΕ, σε δημοσιεύματα αποκαλούσαν ως «γελοιότητες των Κουτόφραγκων!».

Ακόμη και ο συντάκτης αυτού του άρθρου ήδη από το 1984 προειδοποιούσε για τις συνέπειες αυτής της ανεύθυνης πολιτικής απέναντι του Λαού, και ως απάντηση του έδειχναν την πόρτα: «εάν δεν σε αρέσει, να φύγεις και να πας εκεί από όπου έχεις έρθει!»

Όταν το 2008/09 ξέσπασε η κρίση, οι Ευρωπαίοι γνώριζαν ήδη ότι η Ελλάδα είναι μία ειδική περίπτωση, ότι η διαφθορά και η ασυδοσία του Πολιτικού Συστήματος, αλλά και η διαλυμένη, επίσης διεφθαρμένη, σπάταλη Δημόσια Διοίκηση ευθύνονται για το δυσθεώρητο χρέος. Γνωστές είναι οι δημόσιες δηλώσεις πολιτικών από τις Βρυξέλλες, την ΕΚΤ, το Παρίσι και το Βερολίνο όπως π.χ. της Lagarde, του Jean-Claude Trichet και Jürgen Stark (EKT), και πολλοί άλλοι, ακόμη και της ίδιας κ. Μέρκελ, η οποία επί λέξει είπε: ότι για την κατάντια της Ελλάδος φταίνε οι Έλληνες πολιτικοί.

Για τους λόγους αυτούς, με την διαπραγμάτευση του 1ου Μνημονίου, προβλεπόταν ως βασικός στόχος η αναδιάρθρωση της τεράστιας, αναποτελεσματικής, πολυδάπανης, διαφθαρμένης Δημόσιας Διοίκησης του στενού και ευρύτερου τομέα, ο δραστικός περιορισμός αυτού σε προσωπικό και δραστικότατη μείωση των δαπανών, αλλά και η κατάργηση χιλιάδων παρείσακτων Οργανισμών. Η τότε Κυβέρνηση αντέδρασε λέγοντας ότι: «αυτά τα οποία σας οφείλουμε και πως θα σας τα επιστρέψουμε είναι δική μας υπόθεση!». Υπονοώντας ότι το Προπύργιο ύπαρξης και στήριγμα του Πολιτικού Συστήματος θα μείνει ανέπαφο. Η ΤΡΟΙΚΑ ενέδωσε εις το θέμα αυτό, το οποίο απεδείχθη αργότερα ως το μεγαλύτερό της λάθος. Διότι το Πολιτικό Σύστημα, μετά την αντεθνική του συμπεριφορά  των 3 τελευταίων δεκαετιών, για να διασώσει αυτήν την ύπαρξή του, έβαλε τώρα ως στόχο να διαλύσει συστηματικά και τον Ιδιωτικό Τομέα, δηλαδή την Ελληνική Οικονομία. Με τις γνωστές τώρα σε όλους ολέθριες συνέπειες.

Η ΤΡΟΙΚΑ και η Ευρώπη αντελήφθησαν το τεράστιο λάθος τους, αλλά παράλληλα και την 5-ετή εξαπάτησή τους. Δηλαδή την κωλυσιεργία του Πολιτικού Συστήματος για διαρθρωτικές και μεταρρυθμιστικές αλλαγές. Αλλά το έγκλημα είχε ήδη γίνει. Για τους λόγους αυτούς κατά τους τελευταίους μήνες άρχισαν να σκληραίνουν την στάση της απέναντι του Πολιτικού Συστήματος, το οποίο, ως γνωστόν, συνεχίζει να συμπεριφέρεται τόσο ανεύθυνα απέναντι του Ελληνικού Λαού. Η ΤΡΟΙΚΑ τώρα δεν θέλει να διαπραγματευθεί με την Αθήνα, αλλά και ενδομύχως, χωρίς να το εκφράζει δημοσίως, όπως βέβαια οι διεθνείς αναλυτές, αναγνωρίζουν ότι το χρέος δεν είναι σε καμία περίπτωση βιώσιμο. Όμως δεν επιθυμούν τώρα την διαγραφή του χρέους, για να αποφύγουν την θριαμβολογία του ανεπιθύμητου τώρα εις την Ευρώπη Πολιτικού Συστήματος και την διάσωση της Εξουσίας του, το οποίο είναι ανάξιο ενός Λαού με την μεγαλύτερη πολιτιστική συνεισφορά εις την Ιστορία της ανθρωπότητας. Ένα Λαό τον οποίο και ατίμασε και κατέστρεψε.

Τον Λαό αυτόν και μόνον και την Πατρίδα μας, ως μητέρα της Ευρώπης, επιθυμούν οι Ευρωπαίοι να κρατήσουν εις τους κόλπους τους ως αναπόσπαστο  και σημαντικότατο μέλος. Ένα Λαό απαλλαγμένο όμως από τον μακροχρόνιο Εφιάλτη του Πολιτικού Συστήματος, τον μόνο υπεύθυνο της εθνικής συμφοράς του. Ένα Λαό έτοιμο να επαναπροσδιορίσει τις σχέσεις του με τους άλλους λαούς της Ευρώπης και να συμπορευθεί με αυτούς, αλλά και ελεύθερο για την διαγραφή του χρέους.
- -