Select Menu

Slider

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

My Place

ΚΟΣΜΟΣ

ΕΥΡΩΠΗ

ΒΑΛΚΑΝΙΑ

ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Απίστευτα προκλητικός εμφανίστηκε σε συνέντευξή του ο Γιγίτ Μπουλούτ, στο κρατικό TRT, όταν αναφέρθηκε στο Κυπριακό αφού ο σύμβουλος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε χαρακτηριστικά πως όποιος θέλει να πάρει την Κύπρο, θα πρέπει να πληρώσει με αίμα!

Ο Μπουλούτ υποστήριξε ότι η Κύπρος είναι τουρκική και έχουν δώσει το αίμα τους για αυτήν πολλοί ήρωες.

«Πώς πήραμε πίσω την Κύπρο; Με το αίμα που έχυσαν οι ήρωες μας την πήραμε. Εάν κάποια χώρα της Ε.Ε. θέλει να πάρει την Κύπρο και δεχθεί να πληρώσει το ίδιο τίμημα, ιδού, εκεί είναι η Κύπρος, ας πάει.

»Εκείνοι που ονειρεύονται με επιτραπέζια παιχνίδια να χωρίσουν από την πατρίδα Τουρκία την Κύπρο, την οποία πήραμε με το αίμα των ηρώων μας, τότε ας έρθουν αν είναι έτοιμοι να πληρώσουν το ίδιο τίμημα», είπε χαρακτηριστικά.

«Μην εμπιστεύεστε ούτε τις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο, ούτε τη λογική της βασίλισσας, ούτε τα παιχνίδια της Ε.Ε., ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που στέγασε τους τρομοκράτες, ούτε εκείνους που αναθρέψαμε στην Τουρκία.

»Κάθε εκατοστό της Κύπρου που ποτίστηκε με το αίμα ηρώων θα το δώσουμε μόνο με αντάλλαγμα αίμα», συμπλήρωσε.

«Δεν θα δώσουμε σπιθαμή γης ούτε στην Ανατολία, ούτε νοτιο-ανατολικά, ούτε στη Μεσόγειο, ούτε στη Μαύρη Θάλασσα.

»Aν κάποιος θελήσει να πάρει την Κύπρο, ο μόνος τρόπος είναι να δώσει το αίμα του για κάθε εκατοστό γης, όπως έδωσαν οι ήρωές μας.

»Η Κύπρος είναι χώμα τουρκικό και, αν δεν πεθάνουμε όλοι μας, η Κύπρος θα συνεχίσει να είναι χώμα τουρκικό.

»Όποιος ονειρεύεται την Κύπρο, θα σπάσει τα μούτρα του, αυτό είναι το μόνο βέβαιο», είπε.

«Στην προσπάθεια να κατακτηθεί η Τουρκία, αυτοί που ονειρεύονται να τερματίσουν την ύπαρξη της τουρκικής σημαίας και του λαβάρου στην Κύπρο το οποίο αποτελεί τη μεγαλύτερη ένδειξη και το σύμβολο της ύπαρξης μας στη Μεσόγειο θα απογοητευτούν.

»Αν έχετε τη δύναμη και το θάρρος, μπορείτε πληρώνοντας το τίμημα να πάρετε την Κύπρο που πληρώσαμε με το αίμα του κάθε ήρωά μας», δήλωσε επίσης ο Γιγίτ Μπουλούτ.

Επίθεση σε Ακιντζί

Σχολιάζοντας τις δηλώσεις λίγο νωρίτερα στο ίδιο κανάλι του Μουσταφά Ακιντζί, ανέφερε ότι τον λύπησε το γεγονός ότι ο ηγέτης των Τουρκοκύπριων είπε ότι αν μπει όλη η Κύπρος στην Ε.Ε. θα ωφελήσει και την Τουρκία.

«Η Τουρκική Δημοκρατία έχει ΑΕΠ σήμερα κοντά στο ένα τρισ. και διαθέτει το μεγαλύτερο στρατό στον κόσμο. Δεν έχει ανάγκη η Τουρκία καμία βοήθεια από μία Κύπρο στην Ε.Ε.», επισήμανε.

Εξάλλου, όπως είπε ο Γιγίτ Μπουλούτ, «ποιον ωφελεί η ‘ΤΔΒΚ’ να γίνει μέλος με το νησί της Κύπρου της Ε.Ε. και οι Τούρκοι να πηγαίνουν στην Κύπρο με βίζα Σένγκεν;

»Η Ε.Ε. δεν τήρησε τις υποσχέσεις της στους Τούρκους, δεν κράτησε το λόγο της για την κατάργηση της βίζας, δεν τήρησε καμία υπόσχεσή της που έδωσε στην Τελωνειακή Ένωση.

»Δεν τήρησε καμιά υπόσχεσή της για οικονομική βοήθεια και επιπλέον έχει δώσει καταφύγιο σε τρομοκράτες όπως το ΡΚΚ και τη FETÖ.

»Δεν έχει ανάγκη η Τουρκία καμία βοήθεια από μία Κύπρο στην Ε.Ε.».

Και συνέχισε λέγοντας: «Το να συμμετάσχει στην Ε.Ε. η ‘ΤΔΒΚ’ της Κύπρου που είναι ένα σημαντικό νησί για την Τουρκία, να ανακατευτεί δηλαδή μέσα σε μια ζύμη, είναι απαράδεκτο και ειδικά να παραδοθεί η τουρκική ύπαρξη στην βρετανική ηγεμονία.

»Η Τουρκική Δημοκρατία δεν πρόκειται να αποδεχτεί μια τέτοια συμφωνία. Επομένως μόνο τους εαυτούς τους ξεγελούν όσοι πιστεύουν με εγγλέζικα μυαλά και μυαλά Ε.Ε. ότι εξαπατούν την Τουρκία και θα φέρουν αυτό το παιχνίδι που συνεχίζεται εδώ και αιώνες σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα».



Πηγή
- - - - -
Το Σύστημα Ομπάμα-Κλίντον με πολύ υποκρισία προσπαθεί να εμπλέξει τώρα την Ρωσία ότι αναμείχθηκε στις αμερικανικές εκλογές για να κτυπήσει τον νέο πρόεδρο Ν.Τραμπ και να τον απονομιμοποιήσει.

Του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου

Σοκ προκαλεί η έρευνα των Αμερικανών πολιτικών επιστημόνων από το πανεπιστήμιο Carnegie- Mellon με επικεφαλή τον Dov Levin η οποία αποκαλύπτει άμεση ανάμειξη της αμερικανικής CIA σε 81 εκλογικές αναμετρήσεις σε 45 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα στο χρονικό διάστημα 1946-2000 ώστε να προκύπτουν πάντα φιλοαμερικανικά κυβερνητικά σχήματα.

Οι ΗΠΑ μέσω της «The Company» (η ονομασία της οργάνωσης του Λάνγκλει στην «αργκό») είχαν αναμειχτεί άμεσα στις εκλογές 45 χωρών μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας και είχαν επηρεάσει άμεσα το εκλογικό αποτέλεσμα προς όφελός τους.

The CIA has intervened in the elections in 45 countries

Η έρευνα του Levin περιλαμβάνει επεμβάσεις μόνο σε χώρες που δεν αποδέχονταν εύκολα την αμερικανική κυριαρχία. Πραξικοπήματα,αλλαγές καθεστώτων, εκλογικές παρατυπίες και υποψήφιοι έμμεσα υποστηριζόμενοι από τις ΗΠΑ δεν αναφέρονται στην έρευνα. Έτσι η μελέτη αναφέρεται σε απευθείας και ενεργές δραστηριότητες οι οποίες έχουν καταγραφεί από την CIA.

2016_12_29 USinterferenceForeignElections.r2Ο Levin, ορίζει τις εκλογικές παρεμβάσεις ως «ακριβές ενέργειες σχεδιασμένες για να καθορίσουν το εκλογικό αποτέλεσμα προς όφελος ενός εκ των δύο κομμάτων» φυσικά εννοώντας εκείνο το οποίο εκείνη την στιγμή ήταν πιο κατάλληλο για την πολιτική του State Department.

Σύμφωνα με τον Levin, οι ενέργειες αυτές συνοψίζονται στα εξής:
  • Υπστήριξη κομμάτων με χρηματοδότηση των προεκλογικών εκστρατειών τους
  • Διασπορά ψευδών ειδήσεων ή αλλιώς μαύρη προπαγάνδα
  • Εκπαίδευση των τοπικών στελεχών του υποστηριζόμενου κόμματος
  • Ενεργοποίηση της μεθόδου του πλειστηριασμού για μια ψήφο (τάζουμε περισσότερα, όπως παραδείγματι το «λεφτά υπάρχουν» για όσους θυμούνται) με βάση την οποία δημιουργείται το εκλογικό διαφημιστικό υλικό
  • Παρουσίαση των πολιτιών αντιπάλων ως επικίνδυνων και ως απειλών για το πολίτευμα
  • Χρήση υποστηρικτικών δηλώσεων για τους υποστηριζόμενους υποψήφιους αυξάνοντας έτσι τα ποσοστά της πιθανής ψήφου (κάτι που οι ΗΠΑ έκαναν κατα κόρον σε πρότερες εκλογικές αναμετρήσεις στην Ελλάδα)
  • Εξασφάλιση ότι δεν θα σταματήσει η ροή της ξένης βοήθειας εάν φυσικά κερδίσει το «αγαπητό» κόμμα

Σύμφωνα με τον Levin η επιτυχία αυτών τον μεθόδων έφτασε το 59%!

Απ'ολα αυτά προκύπτει ότι το Σύστημα Ομπάμα-Κλίντον με πολύ υποκρισία προσπαθεί να εμπλέξει τώρα την Ρωσία ότι αναμείχθηκε στις αμερικανικές εκλογές για να κτυπήσει τον νέο πρόεδρο Ν.Τραμπ και να τον απονομιμοποιήσει ώστε να τον πιέσει να μην πραγματοποιήσει τις προεκλογικές εξαγγελίες του.


Θέλει δε να δώσει εκ των προτέρων στήριξη στην Α.Μέρκελ η οποία είναι η μόνη που έχει απομείνει φίλα πρσκείμενη στο Σύστημα αυτό από τους ηγέτες ισχυρών χωρών καθώς στην Γαλλία αναμένεται φιλορωσική αλλαγή αφού και ο Φ.Φιγιόν ειναι προσωπικός φίλος του Β.Πούτιν και η Μ.Λεπέν έχει φιλορωσική στάση και ένας εκ των δύο θεωρείται βέβαιο ότι θα κερδίσει της γαλλικές προεδρικές εκλογές.

-
«Η διάσκεψη της Γενεύης για την Κύπρο ήταν ένα φιάσκο και μάλιστα με νέες υποχωρήσεις για τον ελληνισμό».

Είναι σαφές για τον Αλέκο Αλαβάνο που μίλησε στον 9.84 , ότι για την Τουρκία δεν υπάρχει σε αυτή τη φάση κανένας λόγος υποχώρησης στη Κύπρο.

Την ίδια ώρα ο ίδιος μίλησε για γενικευμένο χάος και αβεβαιότητα για την πορεία της Ε.Ε. με βάση και τα γεωπολιτικά δεδομένα , γεγονός που κατά τη γνώμη του είναι μία κρίσιμη ευκαιρία για μία άλλη πολιτική στην Ελλάδα έξω από τη λογική των μνημονίων. Δύσκολα η Ε.Ε. θα κοντράριζε εκτιμά την Ελλάδα με μία άλλη πολιτική από πλευράς μας, τη στιγμή που στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο αποτελούμε τον μοναδικό ίσως παράγοντα σταθερότητας.

- -
Η Αλβανία έχει αξιώσεις για Κόσοβο, Σκόπια, Μαυροβούνιο και Ελλάδα

Μετάφραση – Επιμέλεια: Βαλκανικό Περισκόπιο

Ο πρόεδρος της Σερβίας, Τόμισλαβ Νίκολιτς, δήλωσε ότι είναι έτοιμος να παραιτηθεί από την προεδρία, εάν η Σερβία παραμείνει σιωπηλή σε περίπτωση δολοφονιών Σέρβων στο Κοσσυφοπέδιο.

Τις αντιδράσεις των Ευρωπαίων αξιωματούχων στις δηλώσεις του μετά τη σύνοδο του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Σερβίας, τις αποκάλεσε  ως ‘απάτη’.

«Η ΕΕ θα έπρεπε να αντιδράσει όταν σχεδόν ναρκοθετήθηκε η σιδηροδρομική γραμμή για να μην επιτραπεί η διέλευση του σερβικού τρένου (στη Μιτρόβιτσα). Λοιπόν, εάν ο Γιόχαννες Χαν ότι βλέπει το μέλλον ότι το μέλλον της Σερβίας είναι με ένα ανεξάρτητο Κοσσυφοπέδιο, τότε δεν υπάρχει τίποτε να συζητήσουμε. Όλα είναι μια απάτη και ότι κάνει η ΕΕ είναι μια απάτη», δήλωσε ο Νίκολιτς.

«Εμείς δεν χτυπήσαμε με τα όπλα, αλλά θα στραφούμε σε αυτό το επίπεδο εάν απειληθεί ο σερβικός λαός στο Κόσοβο και τα Μετόχια»

Ανέφερε ότι εάν χρειασθεί θα πάει στον πόλεμο με τους γιους του. Σύμφωνα με τον ίδιο θα μπορούσε να υπάρξει συμφωνία για την υπεράσπιση των Σέρβων στο Κοσσυφοπέδιο μεταξύ της κυβέρνησης και του προέδρου.

Ερωτηθείς εάν αυτό σχετίζεται με τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές στη Σερβία, είπε ότι αυτές είναι οι θέσεις του και εξακολουθεί να μην είναι υποψήφιος.

«Μιλώ ως πρόεδρος της Σερβία, όχι ως υποψήφιος. Σε εμένα είναι πιο σημαντικές οι ζωές των Σέρβων στο Κοσσυφοπέδιο και αλλού, δεν κάνω συγκρίσεις», δήλωσε ο Νίκολιτς.

Σχολιάζοντας τη δήλωση του πρωθυπουργού της Αλβανίας, Έντι Ράμα, που είπε ότι οι Σέρβοι  στο Κοσσυφοπέδιο μπορούν να πάνε μόνο ως τουρίστες, ο Νίκολιτς είπε ότι «είναι γνωστές οι αξιώσεις της Αλβανίας στο Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια, στο Μαυροβούνιο, στα Σκόπια και την Ελλάδα».


- - - -
Η καγκελάριος, μετά το λάθος να υπενθυμίσει την ιστορία της χώρας της που μοιάζει με ποινικό μητρώο στους εταίρους της, με την άθλια συμπεριφορά της προς τα κράτη του Νότου, κινδυνεύει να κάνει ένα ακόμη – το οποίο όμως θα ήταν απόλυτα καταστροφικό.    

Γράφει ο Άρης Οικονόμου

Άποψη

Η γερμανική οικονομία στηρίζεται κατά 50% στις εξαγωγές – ενώ εκ φύσεως οι Γερμανοί δεν είναι καθόλου ευέλικτοι, όταν τυχόν αλλάξουν οι συνθήκες. Στα πλαίσια αυτά, ο μεγαλύτερος εφιάλτης της χώρας είναι οι δηλώσεις του κ. Trump – αφενός μεν όσον αφορά την Ευρωζώνη, όπου φαίνεται να «πριμοδοτεί» τη διάλυση της, αφετέρου σε σχέση με την επιβολή δασμών στις αμερικανικές εισαγωγές (άρθρο).

Ειδικότερα, εάν τυχόν διαλυθεί η Ευρωζώνη, μεταξύ άλλων λόγω της εξόδου κινδύνου που άνοιξε η Βρετανία μετά το δημοψήφισμα για την αποχώρηση της από την ΕΕ, τότε η Γερμανία θα αναγκασθεί να επιστρέψει στο μάρκο – με αποτέλεσμα τη ραγδαία ανατίμηση του, οπότε τη μείωση των εξαγωγών, με την ταυτόχρονη αύξηση των εισαγωγών. Έτσι θα έχανε σε χρόνο μηδέν τα τεράστια πλεονάσματα της, τα οποία πλησιάζουν τα 300 δις € ετησίως – όσο δηλαδή το δημόσιο χρέος της Ελλάδας.

Σε ποσοστά επί του ΑΕΠ τα πλεονάσματα της, τα οποία αυξήθηκαν κατακόρυφα μετά την παγκόσμια κρίση χρέους που ασφαλώς συνεχίζεται με τη συσσώρευση νέων βουνών χρεών, θα υπερβούν το 9% – όταν τα αντίστοιχα της Κίνας έχουν μειωθεί στο 3% περίπου, επειδή η χώρα δεν λειτούργησε αχόρταγα όπως η Γερμανία, αυξάνοντας τις εισαγωγές της από τη γύρω περιοχή (γράφημα).
178
Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας ως ποσοστό επί του ΑΕΠ της μετά το 2008 (γαλάζιες στήλες, δεξιά κάθετος), σε σύγκριση με το αντίστοιχο της Κίνας (διακεκομμένη γραμμή, αριστερή κάθετος).

Εκτός αυτού η Γερμανία, ως η μεγαλύτερη δανείστρια χώρα παγκοσμίως μετά την Ιαπωνία, θα διακινδύνευε να υποστεί σημαντικές ζημίες λόγω της απώλειας των απαιτήσεων της – αφενός μεν από το σύστημα Target 2, στο οποίο είναι εκτεθειμένη με πάνω από 700 δις €, αφετέρου από τις πιστώσεις που δίνουν οι τράπεζες, καθώς επίσης οι επιχειρήσεις της στις ελλειμματικές χώρες.

Εν προκειμένω οφείλει να γνωρίζει κανείς πως το μεγάλο μειονέκτημα των πλεονασματικών κρατών είναι οι αντίστοιχες εκροές κεφαλαίων – κάτι που συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό στη Γερμανία, λόγω των χαμηλών εγχώριων ιδιωτικών και δημοσίων επενδύσεων (έτσι δημιουργεί πλεονάσματα στον προϋπολογισμό της).

Από γεωπολιτικής τώρα πλευράς η διάλυση της Ευρωζώνης, οπότε ενδεχομένως της ΕΕ, θα μετέτρεπε την Ευρώπη σε μικρές ανεξάρτητες χώρες, πολλές από τις οποίες θα επέλεγαν τη στενότερη συνεργασία τους με τη Ρωσία – εκτός του ότι οι Γερμανοί υποπτεύονται μία καινούργια Γιάλτα, όπου η Ευρώπη θα μοιραζόταν μεταξύ των Η.Π.Α. και της Ρωσίας.

Όσον αφορά τώρα το δεύτερο εφιάλτη, την επιβολή δασμών δηλαδή στις αμερικανικές εισαγωγές και ειδικά στα αυτοκίνητα, το βασικότερο εξαγωγικό πυλώνα της Γερμανίας, σε συνδυασμό με την άνοδο του προστατευτισμού που θα σηματοδοτούσε για πολλά άλλα κράτη, είναι φανερός ο κίνδυνος για τη χώρα – η οποία τοποθετείται ως δήθεν υπέρμαχος του φιλελευθερισμού ιδεολογικά, καθώς επίσης του ελεύθερου εμπορίου, αποκλειστικά και μόνο επειδή συμφέρει την ίδια.

Εν τούτοις, η οργισμένη αντίδραση της γερμανικής κυβέρνησης απέναντι στις δηλώσεις του κ. Trump, δεν ήταν η καλύτερη – πολύ περισσότερο η ειρωνεία του αντικαγκελαρίου, ο οποίος ισχυρίσθηκε πως εφόσον επιβάλλουν δασμούς 35% στις εισαγωγές αυτοκινήτων οι Η.Π.Α., θα έχουν ένα πολύ «κακό ξύπνημα». Ως αιτία ανέφερε το ότι, οι αμερικανικές αυτοκινητοβιομηχανίες είναι αρκετά εξαρτημένες από τις διατλαντικές αλυσίδες εφοδιασμού – οπότε, τυχόν αύξηση των δασμών, θα τις κάνει ασθενέστερες, χειρότερες, κυρίως όμως σημαντικά πιο ακριβές.

Συμπλήρωσε δε πως θα περιμένει τις αποφάσεις του Κογκρέσου, το οποίο είναι γεμάτο από ανθρώπους που επιθυμούν το αντίθετο από αυτά που θέλει ο πρόεδρος Trump (πηγή: Guardian) – ενώ, όταν ρωτήθηκε για το τι θα συμβούλευε τον Αμερικανό, απάντησε εγωιστικά πως θα του έλεγε να κατασκευάζει η χώρα του καλύτερα αυτοκίνητα, για να τα αγοράζουν και οι Γερμανοί!

Εν τούτοις, μετά τις δηλώσεις περί δασμών του κ. Trump οι μετοχές των τριών μεγάλων γερμανικών αυτοκινητοβιομηχανιών (Mercedes, BMW και Volkswagen) σημείωσαν πτώση – μεταξύ άλλων επειδή έχουν διενεργήσει μεγάλες επενδύσεις στο Μεξικό, λόγω του φθηνότερου κόστους παραγωγής, προσβλέποντας φυσικά στις εξαγωγές προς τις Η.Π.Α.

Από την άλλη πλευρά ο Γερμανός, απαντώντας στις δηλώσεις του προέδρου Trump για την καταστροφική μεταναστευτική πολιτική της καγκελαρίου, κατηγόρησε ως υπεύθυνη για την κρίση την υπερδύναμη – επειδή αυτή διεξήγαγε τους πολέμους που αποσταθεροποίησαν τελικά τη Μέση Ανατολή, με αποτέλεσμα να την εγκαταλείπουν μαζικά οι άνθρωποι, ζητώντας άσυλο στην Ευρώπη.

Περαιτέρω, αυτό που ενόχλησε ίσως ακόμη περισσότερο τη Γερμανία ήταν η φράση του Αμερικανού, σύμφωνα με την οποία η ΕΕ (επομένως και η Ευρωζώνη), είναι ένα όχημα που εξυπηρετεί μόνο τη Γερμανία – μία απόλυτα κατανοητή ενόχληση, αφού πρόκειται για μία μεγάλη αλήθεια, την οποία όμως δεν επιτρέπει να εκφραστεί από κανέναν η γερμανική κυβέρνηση, έχοντας συνηθίσει στις υποκλίσεις και στην υποτέλεια των δήθεν εταίρων και στην πραγματικότητα σκλάβων της.

Σε αντίθεση βέβαια με τη Γερμανία, η Ρωσία ήταν ενθουσιασμένη με της δηλώσεις του Αμερικανού – ειδικά με την αναφορά του, σύμφωνα με την οποία το ΝΑΤΟ είναι παρωχημένο και άνευ αντικειμένου. Εν τούτοις, δεν είδε καθόλου θετικά την πρόταση άρσης των κυρώσεων, σε αντάλλαγμα για μία μείωση των πυρηνικών οπλοστασίων των δύο χωρών – λέγοντας πως πρόκειται για δύο διαφορετικά θέματα, τα οποία δεν πρέπει να συνδέονται μεταξύ τους.

Συνεχίζοντας η καγκελάριος, παρά τις επιθετικές δηλώσεις του αντικαταστάτη της, φαίνεται πως επιδιώκει μία συνάντηση με τον κ. Trump – όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, μετά την ορκωμοσία του. Προφανώς γνωρίζει πολύ καλά πως είναι μεν σε θέση να επιβάλλεται στους αδύναμους εταίρους της, έχοντας κυριαρχήσει στην ΕΕ, αλλά όχι στις Η.Π.Α. – η ισχύς των οποίων, παρά τα οικονομικά τους προβλήματα, είναι απείρως μεγαλύτερη από τη γερμανική σε όλους τους τομείς.

Γνωρίζει λοιπόν ότι, εάν συγκρουσθεί με τις Η.Π.Α., δεν έχει καμία απολύτως δυνατότητα να αναδειχθεί νικητής – ενώ έχει πολύ περισσότερα να χάσει, σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο κράτος. Εκτός αυτού, θορυβήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την ενδεχόμενη έξοδο της Μ. Βρετανίας, παρά το ότι προσπαθεί να μην το δείξει – αφού έχει δημιουργηθεί η πρώτη μεγάλη ρωγμή στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, το οποίο πιθανότατα θα καταρρεύσει, ειδικά εάν το επιθυμούν επί πλέον οι Η.Π.Α.

Δυστυχώς όμως για την ίδια τα λάθη πληρώνονται, ενώ έκανε ήδη πάρα πολλά – μεταξύ άλλων υπενθυμίζοντας την ιστορία της με την άθλια συμπεριφορά της απέναντι στις χώρες του Νότου, η οποία πραγματικά μοιάζει με ποινικό μητρώο, όσο επιεικής και να είναι κανείς.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
- - - -
Το ζήτημα, επομένως, των αιτιών της πολιτισμικής κατάρρευσης του δυτικού κόσμου είναι αποφασιστικής σημασίας, ιδίως για όσους θέλουν με κάθε τρόπο να αντιστρέψουν την ήττα.

Καμίνης ΙωάννηςΓράφει ο Καμίνης Ιωάννης

Πιστεύω πως το παρακάτω κείμενο θα πρέπει να διαβαστεί ως συνέχεια του πρώτου μου κειμένου σχετικά με τη λεγόμενη «Νέα Δεξιά», με τίτλο «Αυτοί που έρχονται αυτοί που φεύγουν». Ουσιαστικά πρόκειται για ένα παράρτημα του προηγούμενου κειμένου, μια επεξήγηση σε όσα είχα αναφερθεί. Πιστεύω όμως πως θα πρέπει να εξηγήσω ορισμένα ακόμη πράγματα πριν περάσω στην ουσία του θέματος και κυρίως – γιατί - αποφάσισα να πάρω ξεκάθαρη θέση όσον αφορά τη πολιτική και πολιτισμική κατάσταση στη σημερινή πραγματικότητα.

Είναι φανερό ότι, αυτό που ονομάζουμε Δυτικός κόσμος βρίσκεται σε μια πορεία τελειωτικής παρακμής, μια πορεία,  στην οποία ποικίλοι παράγοντες επηρεάζουν και καθοδηγούν τους σημερινούς δυτικούς στη πολιτισμική αυτοκτονία και τελικά στην επερχόμενη κατάρρευση. Το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό, γι’ αυτό δεν υπάρχει πλέον χρόνος να το ορίσουμε, να ερευνήσουμε τα αίτια του, ούτε καν να συζητήσουμε γιατί φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο. Πράγματι, πολλοί στοχαστές είχαν αντιληφθεί το κίνδυνο του πολιτιστικού μαρξισμού , του φεμινισμού, της μαζικής μετανάστευσης, αλλά όλοι αυτοί οι στοχαστές χαρακτηρίστηκαν «φασίστες», «ξενοφοβικοί», «φαλλοκράτες», «συντηρητικοί», «μισαλλόδοξοι», «οπισθοδρομικοί» και ό,τι άλλη ταμπέλα χρησιμοποιούν οι λιμπεραλιστές και οι αριστεροί για να μην προβούν σε μια κριτική των επιχειρημάτων της αντίθετης πλευράς αλλά  να επιτεθούν ad hominem, θέλοντας να καταστήσουν αναξιόπιστο τον φορέα της άποψης, με την ελπίδα πως έτσι θα γίνει αναξιόπιστη και η άποψη του. Το να αποκαλέσεις όμως κάποιον νεοναζί ή φασίστα δεν αποδεικνύει καθόλου το ψευδές των ισχυρισμών του. Μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμο να γνωρίζει κανείς το θρήσκευμα ή την ιδεολογία εκείνου που διατυπώνει έναν ισχυρισμό, για το ενδεχόμενο οι θρησκευτικές και ιδεολογικές πεποιθήσεις του να έχουν επηρεάσει με κάποιον τρόπο την έρευνα του · η κατάρριψη όμως των ισχυρισμών πρέπει να γίνεται άμεσα, όχι έμμεσα.

Τι εννοώ με τον όρο πολιτισμική κατάρρευση ; Η πολιτισμική κατάρρευση είναι η παρακμή, η αποσύνθεση και η εξαφάνιση των εθίμων, των συνηθειών, των σχέσεων, της τέχνης και της γλώσσας ενός πολιτισμού. Συμπίπτει με μια σχετική μείωση του γηγενούς πληθυσμού και μια παράλληλη αύξηση των μειονοτήτων έως ότου καταστούν πλειονότητες. Οι εθνικές ταυτότητες χάνονται ενώ μια νέου τύπου ιστορία προβάλλεται ως κανόνας, ούτως ώστε να δαιμονοποιήσει τους δυτικούς και τη λευκή φυλή και το έθνος.

Τα επτά στάδια της πολιτισμικής κατάρρευσης

  1. Αποβολή κάθε θρησκευτικού στοιχείου απ’ τη ζωή των ανθρώπων και αντικατάσταση του με μια εκκοσμικευμένη άποψη για τη ζωή, η οποία απορρέει απ’ το κυρίαρχο κράτος. Συνεχής χλευασμός και επιθέσεις ενάντια στη χριστιανική θρησκεία και παράλληλη ανεκτικότητα σε διαφορετικές παραδόσεις – κυρίως - στο Ισλάμ.
  1. Εξουδετέρωση των παραδοσιακών ρόλων των φύλων διά της ιδεολογίας του φεμινισμού, της πίεσης του ομοφυλοφιλικού κινήματος, της πολιτικής ορθότητας, του πολιτιστικού μαρξισμού και του λιμπεραλισμού.
  1. Καθυστέρηση και αργοπορία στη σύναψη οικογένειας από τις γυναίκες, ούτως ώστε να προσανατολιστούν στις «καριέρες» τους ενώ οι άντρες παραμένουν στην αφάνεια.
  1. Χαμηλός δείκτης γεννητικότητας στους αυτόχθονες πληθυσμούς της Ευρώπης.
  1. Εύνοια των κυβερνήσεων στη μαζική μετανάστευση, ειδικά επιδόματα για τους μετανάστες, ανοικτά σύνορα και άλλες ευνοϊκές πολιτικές υπέρ των αλλόφυλων και αλλόθρησκων.
  1. Άρνηση των μεταναστών να ενσωματωθούν στις νέες χώρες με παράλληλη απόρριψη της ελληνορωμαϊκής παράδοσης, του Χριστιανισμού αλλά και απευθείας προσηλυτισμό των γηγενών στο Ισλάμ διαμέσου της ψυχολογικής και σωματικής βίας.
  1. Οι αυτόχθονες περιθωριοποιούνται στην ίδια τους τη κοινωνία και τη χώρα.
Με τα παραπάνω σημεία προσπάθησα να παρουσιάσω τον προοδευτικό τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα και η Ευρώπη γενικότερα θα οδηγηθούν στη κατάρρευση. Ασφαλώς η αντιστροφή αυτής της προοδευτικής καταστροφής δεν πρόκειται να συμβεί με μια αλλαγή πολιτικής πλεύσης αλλά με μια βαθειά και ευρεία αλλαγή στο πολιτιστικό αφήγημα, το οποίο εδώ και χρόνια ακολουθούμε. Ασφαλώς μια τέτοια  είδους αλλαγή μπορεί να έρθει εις πέρας μόνο από ανθρώπους αποφασισμένους, ειλικρινείς, άδολους, έντιμους και απόλυτα ακέραιους. Τα πολιτικά κόμματα ρέπουν προς τους συμβιβασμούς, οι φιλοσοφίες όμως ποτέ. Τα πολιτικά κόμματα προσαρμόζουν τις θεωρίες προς αυτές των αντιπάλων τους, μια φιλοσοφία όμως πρέπει να εμφανίζεται αλάνθαστη.

Μια κοσμοθεωρία, η οποία βασίζεται στη παράδοση δεν μπορεί να συμμαχήσει, ούτε να συμβιβαστεί με κάποια άλλη, δεν εκφράζεται με καταστατικά και με διακηρύξεις αλλά βιώνεται στη πράξη, ως καθημερινότητα, ως λόγος και ως έργο. Μιαν αρρώστια μπορούμε να τη θεραπεύσουμε μόνο αν γνωρίζουμε την αιτία της, το ίδιο ισχύει προκειμένου για τη θεραπεία των πολιτικών και πολιτιστικών δεινών. Ασφαλώς, είναι πιο εύκολο κανείς να εξετάσει την εξωτερική μορφή μιας αρρώστιας, τα πλέον ορατά συμπτώματα της, απ’ ό,τι τις εσώτερες αιτίες της. Κι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί δεν καταφέρνουν ποτέ να πάνε παραπέρα από την αναγνώριση κάποιων εξωτερικών φαινομένων ή ακόμα και να τα συγχέουν με τις αιτίες, κλίνοντας πραγματικά, προς την άρνηση του ότι οι τελευταίες υπάρχουν. Έτσι, οι περισσότεροι από μας βλέπουν πρωταρχικά την κατάρρευση της Ελλάδας και της Ευρώπης μονάχα στη γενική οικονομική εξαθλίωση και τις συνέπειες που προκύπτουν εφεξής. Όμως όλοι μας σχεδόν πρέπει να σηκώσουμε προσωπικά το βάρος, και τούτο είναι ο μόνος εύλογος τρόπος για να κατανοήσει ο καθένας ατομικά την καταστροφή. Οι πλατιές μάζες, απεναντίας, βλέπουν την κατάρρευση πολύ λιγότερο στην πολιτική, πολιτισμική, ηθική και κοινωνική προοπτική της. Στο σημείο αυτό, το έλλειμμα αντίληψης και κατανόησης από μέρους των πολλών είναι απόλυτο.

Το ζήτημα, επομένως, των αιτιών της πολιτισμικής κατάρρευσης του δυτικού κόσμου είναι αποφασιστικής σημασίας, ιδίως για όσους θέλουν με κάθε τρόπο να αντιστρέψουν την ήττα. Γι’ αυτό και παρακάτω θα αναλύσω κάθε αίτιο της κατάρρευσης ένα προς ένα, ούτως ώστε να τα καταστήσω κατανοητά σε όποιον διαβάσει αυτό το κείμενο.

  1. Αποβολή της χριστιανικής θρησκείας από τη κοινωνία
Η θρησκεία λειτουργούσε για πολλά χρόνια ως μέσον ισχυρής αυτοσυγκράτησης, αποτρέποντας τους ανθρώπους απ’ το να επιδιώκουν τις πιο πρόστυχες επιθυμίες και τις ναρκισσιστικές τους τάσεις, χαρίζοντας τους ένα όραμα, δίνοντας τους ένα σκοπό, να τηρήσουν τις εντολές του Θεού και να αφιερώσουν τη ζωή τους σ’ αυτόν. Ο σχηματισμός της οικογένειας παίζει κεντρικό ρόλο σε όλες τις θρησκείες, ενδεχομένως επειδή τα παιδιά είναι υποψήφια μέλη της θρησκείας των γονέων και δεν χρειάζεται περαιτέρω προσηλυτισμός.

Είναι πραγματικότητα ότι η θρησκεία και ο Χριστιανισμός προώθησε έμμεσα κυρίως την επιστημονική άγνοια, αλλά αυτό έχει συμβεί με τις περισσότερες θρησκείες, παρόλα αυτά η Εκκλησία στέκεται ακόμα δίπλα στις οικογένειες και ο χριστιανισμός θεωρεί την οικογένεια κεντρική μονάδα της κοινωνίας[1]. Μετά τον Διαφωτισμό, η γοργή πρόοδος της επιστήμης και οι λογικές αλλά παράλληλα μηδενιστικές τις εξηγήσεις για το σύμπαν αφαίρεσαν τις θρησκευτικές ερμηνείες δίχως όμως να τις αντικαταστήσουν με κάτι καινούριο. Το αφήγημα της επιστήμης περί συνεχούς επιστημονικής προόδου, γνώσης, ανάπτυξης της τεχνολογίας, επιδρά – περισσότερο - καταστέλλοντας τον σχηματισμό οικογένειας, επιτρέποντας στους ανθρώπους να προσανατολιστούν σε ατομικούς στόχους συσσώρευσης πλούτου ή συνεχούς επιδίωξης της ηδονής[2].

Ασφαλώς αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαλειφθεί και να σταματήσει η ανοιχτή κριτική στον Χριστιανισμό, αλλά πρέπει να επανακαθοριστεί η στάση και η κοσμοθεωρία μας, ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα. Δυστυχώς η έλλειψη θεολογικής και θρησκειολογικής γνώσης έχει οδηγήσει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Ευρώπης να θεωρεί όλες τις θρησκείες το ίδιο ακριβώς πράγμα μη μπορώντας ν’ αποδεχτεί τις φοβερές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ τους, ιδιαίτερα μεταξύ του Ισλάμ και του Χριστιανισμού, κάτι το οποίο σταδιακά θα οδηγήσει στην εξάλειψη του δυτικού πολιτισμού, μέρους του οποίου, είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι είναι και ο Χριστιανισμός. 

  1. Εξουδετέρωση των παραδοσιακών ρόλων των δύο φύλων
 Άπαξ και η θρησκεία δεν παίζει πλέον ρόλο στις ζωές των ανθρώπων, ανοίγεται πλέον νέο πεδίο για τη θραύση των σχέσεων μεταξύ ανδρών και γυναικών. Η σχέση αυτή δέχεται επιθέσεις από διάφορες ιδεολογίες, οι οποίες απορρέουν απ’ τον πολιτιστικό μαρξισμό και έχουν ως σκοπό την επίτευξη ενός και μοναδικού στόχου: την εξάλειψη της οικογένειας, ούτως ώστε οι άνθρωποι να εξαρτώνται όλο και περισσότερο από ένα απρόσωπο κράτος. Αυτός ο σκοπός μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την σταδιακή περιθωριοποίηση και την εκθήλυνση των αντρών, ούτως ώστε ο ρόλος τους στη κοινωνία να μειώνεται υπέρ της «ισότητας.[3]» Με τον φεμινισμό να προωθείται συνεχώς, η δήθεν «ισότητα» τερματίζεται καθώς οι άντρες είτε εκθηλύνονται είτε θεωρούνται υποδεέστεροι των γυναικών. Αυτό συμβαίνει με διάφορους τρόπους όπως:

  • Υποτίμηση των ανδρικών προτύπων, τα οποία χαρακτηρίζονται βίαια και βάρβαρα με παράλληλη προπαγάνδα υπέρ μιας θηλυπρεπούς στάσης ζωής.
  • Παρουσίαση των ανδρών ως σεξομανών, οι οποίοι άγονται και φέρονται απ’ τα πιο πρόστυχα ένστικτα τους.
  • Προώθηση της ομοφυλοφιλίας και της εναλλακτικής σεξουαλικής ζωής (τρανσέξουαλ, αμφιφυλόφιλοι κτλ) με σκοπό τη τελική καταστροφή της οικογένειας.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι η σταδιακή εκθήλυνση των αντρών, στο δυτικό κόσμο και η αντικατάσταση τους με τους επερχόμενους μετανάστες. Δίχως ιδανικά, δίχως θρησκεία, δίχως εγκράτεια και μόνο με τον καταναλωτισμό και την αναζήτηση της ηδονής και ικανοποίησης δεν δημιουργούνται άντρες αλλά ανδράποδα, τα οποία θα υπακούουν σε οποιαδήποτε παράλογη επιταγή της κυβέρνησης ή του κράτους ή οποιασδήποτε άλλης ελίτ, που έχει ως σκοπό την πολτοποίηση και την τελική εξουδετέρωση της Ευρώπης και της Ελλάδας. Η προώθηση του φεμινισμού έχει ως συμμάχους τις μεγάλες εταιρίες, οι οποίες θέλουν περισσότερους καταναλωτές και τις κυβερνήσεις επειδή κατ’ αυτόν τον τρόπο αυξάνουν τα φορολογικά τους έσοδα.

  1. Οι γυναίκες αρχίζουν να θεωρούν τη καριέρα σημαντικότερη απ’ την οικογένεια
Οι γυναίκες ενθαρρύνονται να επιδιώξουν την άνοδο στη καριέρα και τον ανταγωνιστικό τρόπο ζωής, ο οποίος κάποτε ήταν ιδιομορφία μόνο του ανδρικού πληθυσμού. Αναπόφευκτα κάτι τέτοιο τις οδηγεί στο να καθυστερούν τη σύναψη γάμου και δυσκολεύουν την ανεύρεση κατάλληλου συζύγου αργότερα. Είναι δύσκολο για οποιαδήποτε γυναίκα να εξισορροπήσει τη καριέρα με την οικογένεια και πολλές φορές, επειδή δεν φοβάται κάποια τυχόν ¨απόλυση¨ απ’ την οικογένεια, δίνει το βάρος στη καριέρα της, με αποτέλεσμα να παραμελεί την οικογένεια της.

Το εισόδημα των γυναικών θα φτάσει ή μπορεί και να ξεπεράσει το εισόδημα των ανδρών συνολικά, κάτι το οποίο έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει στην Αμερική[4]. Πρέπει να ξέρουμε πάντως ότι ένας ιστορικός λόγος για τον οποίον οι γυναίκες παντρεύονταν ήταν επειδή δεν είχαν τα μέσα να συντηρήσουν τους εαυτούς τους, αλλά αυτός ο λόγος θα αρχίσει να εκλείπει και συνεπώς οι γυναίκες δεν θα νοιώθουν τη πίεση ούτε θα έχουν το κίνητρο να παντρευτούν. Ο ταχύτατα αυξανόμενος αριθμός αγάμων γυναικών θα έχει αντικαταστήσει το γάμο με την ευκαιρία του κέρδους ,καθώς οι καταναλωτικές ανάγκες των αγάμων γυναικών θα αυξηθούν και θα χρειάζονται επιχειρήσεις και θεσμούς που θα πρέπει να ικανοποιήσουν αυτές τις ανάγκες.

Αποτελεί κοινό τόπο για τους ανθρωπολόγους και τους βιολόγους ότι οι άνθρωποι είναι τα πιο σεξουαλικά ζώα από όλα τα πρωτεύοντα, αν όχι από όλα τα θηλαστικά. Σε αντίθεση με τα περισσότερα ζώα, όσον αφορά τη γενετήσια ορμή, οι άνθρωποι δεν περιορίζονται από βιολογικούς ρυθμούς και από τον κύκλο των εποχών. Μας αρέσει το σεξ σχεδόν πάντοτε και παντού. Μας ερεθίζουν τα οπτικά σεξουαλικά σήματα και το σεξ αποτελεί σημαντική συνιστώσα της διαφήμισης, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του πολιτισμού μας γενικότερα. Μπορεί, λοιπό, να λεχθεί ότι έχουμε μια μορφή εμμονής με το σεξ. Συνεπώς η λογική του Χριστιανισμού και οι ακόλουθοι κανόνες του, οι οποίοι συνιστούσαν εγκράτεια και αποχή σε μεγάλο βαθμό δεν είναι παράλογοι, αντιθέτως αποτελούν μέθοδο συντήρησης της ενέργειας, ούτως ώστε να διοχετευθεί σε πιο ωφέλιμες και κοινωφελείς δραστηριότητες και όχι στην τυφλή ικανοποίηση των ενστίκτων και της εμμονής μας.

Τις τελευταίες δεκαετίες όμως και περισσότερο μετά τις πολιτικές αναταράξεις της δεκαετίας του ’60, οι οποίες άρχισαν να εγκαθιδρύουν στη σφαίρα του πολιτισμού της απόψεις του πολιτιστικού μαρξισμού, η προπαγάνδα της σεξουαλικής απελευθέρωσης διαμέσου των ιδεών του Wilhelm Reich και του Otto Gross, κυριάρχησε αντικαθιστώντας την χριστιανική ηθική, η οποία συγκρατούσε για αιώνες τους πληθυσμούς της δύσης. Οι ιδέες της σεξουαλικής απελευθέρωσης αντί να ελευθερώσουν οδήγησαν τους άντρες στον εθισμό στη πορνογραφία και τις γυναίκες στην ειδωλοποίηση τρόπων ζωής, οι οποίοι προβάλλονται από σειρές όπως το “ Sex and theCity”[5] . Συνεπώς οι γυναίκες ενδίδουν στις υλιστικές τους παρορμήσεις για να ζήσουν αυτόν τον τρόπο ζωής, ο οποίος είναι γεμάτος από συμπτωματικό και τυχαίο σεξ, τεχνολογική μακαριότητα και μια γενική αδηφαγία, δίχως να μαθαίνουν τις παραδοσιακές ικανότητες που τις καθιστούσαν ικανές να  κρατούν το νοικοκυριό.

Απ’ την άλλη πλευρά, οι άντρες αναγκάζονται να προσαρμοστούν σ’ αυτές τις συνθήκες. Οι περισσότεροι για να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές τους ανάγκες υιοθετούν το πολιτιστικό αφήγημα της εποχής, πολλοί απ’ αυτούς μάλιστα υποστηρίζουν το φεμινισμό περισσότερο απ’ τις γυναίκες, καθίστανται οι θεματοφύλακες του φεμινισμού και του πολιτιστικού μαρξισμού, υιοθετώντας απόψεις, οι οποίες τους υποτιμούν και τους θεωρούν ανθρώπινα όντα δεύτερης κατηγορίας.

Οι γυναίκες που αφιερώνονται στη καριέρα τους αποφασίζουν να παντρευτούν γύρω στην ηλικία των 30, επειδή απ’ τα 30 και μετά μειώνεται η γυναικεία γονιμότητα και η αναπαραγωγή καθίσταται δυσκολότερη, με αποτέλεσμα και οι οικογένειες που δημιουργούνται να είναι μικρότερες σε αριθμό σε σχέση με το παρελθόν.

  1. Χαμηλός δείκτης γεννητικότητας στους αυτόχθονες πληθυσμούς της Ευρώπης
Το τέταρτο στάδιο έχει να κάνει με τον δείκτη της θνησιμότητας να ξεπερνά αυτόν της γεννητικότητας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένα δημογραφικό χάσμα, εφόσον υπάρχει ένας αυξανόμενος πληθυσμός γερόντων, οι οποίοι δεν εργάζονται σε σχέση με τους νεώτερους ικανούς για εργασία. Τα αποτελέσματα που γεννιούνται απ’ αυτό το πρόβλημα είναι τα εξής:

  • Έλλειψη φορολογικών εσόδων, ούτως ώστε να ικανοποιούνται οι ιατρικές και κοινωνικές ανάγκες των γηραιότερων[6]. Ο δανεισμός δεν είναι παρά μια προσωρινή λύση γι’ αυτό το πρόβλημα
  • Μείωση της οικονομικής δραστηριότητας λόγω των περισσότερων θανάτων και της μικρότερης κατανάλωσης προϊόντων και υπηρεσιών.
Κανένα σύγχρονο έθνος δεν έχει βρει κάποιον αποτελεσματικό τρόπο, ούτως ώστε να  αυξήσει σημαντικά τα ποσοστά γεννήσεων στον αυτόχθονα πληθυσμό του. Η πιο επιτυχημένη προσπάθεια έχει γίνει στη Γαλλία, αλλά και εκεί το ποσοστό γεννήσεων μεταξύ των γυναικών που έχουν γεννηθεί στη Γαλλία είναι κάτω απ’ το ποσοστό αναπλήρωσης[7]. Η λύση της πολιτικής ηγεσίας και της κυρίαρχης ελίτ του δυτικού κόσμου σ’ αυτό το πρόβλημα είναι η προώθηση της μαζικής μετανάστευσης νεαρών ατόμων, οι οποίοι θα εργαστούν, θα ξοδέψουν και θα τεκνοποιήσουν σε ποσοστά μεγαλύτερα απ’ αυτά των αυτοχθόνων.

Οι νέες γεννήσεις και η αναπλήρωση του πληθυσμού είναι απαραίτητες για να δημιουργηθούν φορολογούμενοι, εργάτες, επιχειρηματίες και καταναλωτές, ούτως ώστε να συνεχιστεί η οικονομική ανάπτυξη του έθνους[8]. Αν και πολλοί ισχυρίζονται ότι ο πλανήτης υποφέρει απ’ τον ¨υπερπληθυσμό¨, η οικονομική κατάρρευση είναι αναπόφευκτη σε αυτές τις χώρες, στις οποίες δεν αυξάνεται σταθερά ο πληθυσμός.

  1. Μεγάλη αύξηση των μεταναστευτικών ροών
Ένας γηραιός πληθυσμός, ο οποίος δεν αναπληρώνεται από νέους ανθρώπους οδηγεί το έθνος σε έλλειψη εργατικών χεριών και επακόλουθη αύξηση στη τιμή της εργασίας. Γι’ αυτό και οι ελίτ των πολυεθνικών και των μεγάλων επιχειρήσεων πιέζουν τις κυβερνήσεις προωθώντας τα συμφέροντα τους και παράλληλα τη μαζική μετανάστευση, ούτως ώστε να απαλλαχθούν απ’ την αύξηση των εργατικών αποδοχών[9]. Επιπροσθέτως, το σύγχρονο δόγμα της συνεχούς αύξησης του ΑΕΠ πιέζει τους πολιτικούς, ούτως ώστε να προβάλλουν ευνοϊκούς αριθμούς οικονομικής ανάπτυξης για να επανεκλεγούν. Ο απλούστερος τρόπος για να αυξηθεί το ΑΕΠ - δίχως κάποια καινοτομία ή την ανάπτυξη της βιομηχανίας - είναι η αύξηση του πληθυσμού. Επομένως οι εταιρικές και πολιτικές ελίτ έχουν τους ίδιους στόχους και η ευκολότερη λύση καθίσταται η μετανάστευση[10]. Οι πολιτικοί ευνοούν τα ανοικτά σύνορα, ενώ χιλιάδες μετανάστες εγκαθίστανται στο εσωτερικό της χώρας. Τοιουτοτρόπως το πρόβλημα της γεννητικότητας μπορεί να επιλυθεί εν μία νυκτί, καθώς είναι πολύ πιο εύκολο χιλιάδες μετανάστες απ’ τον τρίτο κόσμο και υπανάπτυκτες χώρες όπως το Αφγανιστάν και το Πακιστάν να έρθουν ση Δύση, με το δέλεαρ ότι η ζωή τους θα είναι καλύτερη στην Ευρώπη, απ’ ότι να ενθαρρυνθεί η αναπαραγωγή στην Ευρώπη. Οι δυτικές γυναίκες και άντρες θα αντισταθούν πεισματικά σε οποιαδήποτε πρόταση να δημιουργήσουν οικογένειες, επειδή πλέον έχουν εντελώς διαφορετικό τρόπο ζωής, ο οποίος βασίζεται στον καταναλωτισμό, στο συμπτωματικό και τυχαίο σεξ, στη καριέρα και στον υλισμό.

Απ’ την άλλη πλευρά οι μετανάστες θα έρχονται σχεδόν πάντα από κοινωνίες, οι οποίες είναι πιο θρησκευόμενες και στην περίπτωση του Ισλάμ περισσότερο πρωτόγονες τεχνολογικά και άκαμπτες όσον αφορά την ηθική και τους θρησκευτικούς τους νόμους[11].

  1. Η αδυναμία ενσωμάτωσης των μεταναστών και η επακόλουθη πολιτιστική τους ενδυνάμωση
Αν και ένα μεγάλο μέρος ενήλικων μεταναστών θα είναι καταδεχτικοί έχοντας την ευκαιρία να ζήσουν σε έναν πιο εύπορο τόπο, άλλοι θα νοιώσουν σύντομα δυσφορία, επειδή θα αναγκάζονται να εργάζονται υπό δύσκολες συνθήκες σε μια χώρα πολύ πιο ακριβή απ’ τη δική τους[12]. Η πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων θα αποτελεί ένα δυναμικό προλεταριάτο, μια κατώτερη οικονομική τάξη, οι οποίοι θα επιβιώνουν σε ¨μεταναστευτικές κοινότητες¨ όπου θα μιλούν τη δική τους γλώσσα και θα ζουν σύμφωνα με τα δικά τους έθιμα και τη δική τους θρησκεία.

Αντί να ενσωματωθούν και να μπολιαστούν πολιτισμικά στον δυτικό κόσμο, οι μετανάστες – ιδιαίτερα οι μουσουλμάνοι – θα αρχίσουν να οργανώνονται για να διαδώσουν τον δικό τους τρόπο ζωής. Αυτό σημαίνει ότι θα σχηματίσουν δικές τους ομάδες και πολιτικούς οργανισμούς για να διδάξουν στους αυτόχθονες τον πολιτισμό τους. Επιπλέον θα είναι πρόθυμοι να δημοσιοποιήσουν περιπτώσεις κατά τις οποίες μετανάστες δέχτηκαν προσβολές από ασυγκίνητους αυτόχθονες ή κακή μεταχείριση απ’ την αστυνομία στη περίπτωση κάποιας παράβασης[13]. Η διδακτέα ύλη των σχολείων θα πρέπει να αλλάξει ούτως ώστε να προωθείται η ποικιλομορφία και ο πολυπολιτισμός και όλα αυτά ενάντια στον γηγενή και εν προκειμένω δυτικό πολιτισμό[14]. Παράλληλα θα γίνονται συνεχώς παραχωρήσεις, ούτως ώστε να μην θίγονται οι μετανάστες. Η συνεχής υποχώρηση των δυτικών έναντι των μουσουλμάνων μεταναστών θα ισχυροποιήσεις τις οργανώσεις τους και θα δημιουργήσει ένα κράτος εν κράτει, στο οποίο οι γηγενείς πολιτικοί θα φοβούνται να εφαρμόσουν τη νομοθεσία και το σύνταγμα όσον αφορά τους μετανάστες.

  1. Τελική κατάρρευση του δυτικού κόσμου και πολιτισμού
Είναι προφανές πως κανένα έθνος του πρώτου κόσμου δεν έχει φτάσει σε αυτό το στάδιο αλλά η πρόβλεψη αυτή βασίζεται στα παραπάνω γεγονότα.

Οι τοπικές ελίτ θα δώσουν πλούσιες υποσχέσεις στις ομάδες των μεταναστών λόγω ψηφοθηρίας αλλά αυτό δεν θα έχει αντίκρισμα στην οικονομική τους μεταβολή. Οι νόμοι περί ιθαγένειας θα αλλάξουν πιθανότατα για να εμποδίσουν τους μετανάστες να εκλέγονται. Εκτός από αυτό οι ελίτ θα παραμείνουν απομονωμένες  στις δικές τους κοινότητες, τα ιδιωτικά σχολεία, τις κοινωνικές τους λέσχες, όπου μπορούν να επωάζουν την ξεχωριστή τους κουλτούρα δίχως εξωτερική επιρροή. Παράλληλα θα θεσπίζουν πολιτικές, οι οποίες θα υποχρεώνουν τους γηγενείς να δεχτούν τον πολυπολιτισμό, τη μαζική μετανάστευση και τα ανοικτά σύνορα, ενώ οι αντι-ρατσιστικοί νόμοι θα εφαρμόζονται πιο δυναμικά και άλλα σοβαρά εγκλήματα θα παραβλέπονται. Η αστυνομία θα αρχίσει να παρακολουθεί στενά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για να εντοπίζει όσους κάνουν δηλώσεις και δραστηριοποιούνται ενάντια στις προστατευόμενες τάξεις.

Η πολιτισμική παρακμή θα καταστεί πιο έντονη όταν οι γηγενείς ξεχάσουν ποιοι είναι,  χάσουν κάθε έννοια της ταυτότητας τους, του πολιτισμού, του τρόπου ζωής τους και ξεχάσουν παντελώς την ιστορία τους. Ακολούθως θα επιτρέπουν στις ομάδες των μεταναστών να επικρίνουν τα έθιμα τους δίχως να διαμαρτύρονται ή απλά θα προτιμήσουν τα έθιμα των μεταναστών διά του προσηλυτισμού και των μεικτών γάμων.  Κοντά σε αυτό ο εθνισμός θα κατηγορηθεί ως ¨ακροδεξιό¨ φαινόμενο και οι δημοφιλείς πολιτικοί που υποστηρίζουν το έθνος και τον πολιτισμό θα συγκρίνονται με τον Χίτλερ. Σταδιακά οι γηγενείς δυτικοί θα μάθουν τη τέχνη της αυτολογοκρισίας, περιορίζοντας το εύρος του λόγου και τις εκφράσεις τους, ενώ σύντομα μόνο οι ηλικιωμένοι θα μιλούν για τις αλήθειες της πολιτιστικής παρακμής, με αποτέλεσμα να θεωρούνται ότι πάσχουν από κάποια ρατσιστική νοσταλγία.

Εντός του ήδη εδραιωμένου περιβάλλοντος της πολιτικής ορθότητας, η τοπική κουλτούρα καθίσταται μέρος μιας ¨παγκόσμιας¨ κουλτούρας, η οποία μπορεί να διακηρυχθεί ανεκτική και προοδευτική όσο υπάρχει έλλειψη κριτικής εναντίων των μεταναστών, της πολυπολιτισμικότητας και της συνδυασμένης επιρροής αυτών των δύο. Εν τέλει κάθε πολιτιστική ταυτότητα θα χαθεί και το να είσαι Έλληνας ή Γάλλος για παράδειγμα, δεν θα έχει το ίδιο νόημα από κοινωνιολογική σκοπιά. Οι γηγενείς δυτικές παραδόσεις θα εξαλειφθούν, ούτως ώστε οι πάντες να έχουν μια πανομοιότυπη συμπεριφορά και όμοιες καταναλωτικές προτιμήσεις. Η πολιτιστική κατάρρευση δεν μπορεί να αντιστραφεί, η κουλτούρα και η κληρονομιά του έθνους θα χαθεί για πάντα.

Πώς να σταματήσουμε τη πολιτιστική κατάρρευση

Η διατήρηση υψηλού δείκτη γεννητικότητας και η παράλληλη παρεμπόδιση της μαζικής μετανάστευσης είναι το πιο αποτελεσματικό μέσο για τη πρόληψη της πολιτιστικής κατάρρευσης. Δεδομένου ότι η πολυπολιτισμικότητα είναι ένα πείραμα δίχως αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα, ένας πολιτισμός μπορεί να διατηρηθεί μόνο από μια σχετικά ομοιογενή ομάδα, στην οποία ο ένας ταυτίζεται με τον άλλο. Όταν αυτή η ομοιογένεια σπάει και ο πολίτης δεν αναγνωρίζει στον διπλανό του έναν άνθρωπο που σέβεται τις ίδιες κοινές αξίες και παραδοχές, ο πολιτισμός γκρεμίζεται και οι πολίτες χάνουν τα κοινά μέσα επικοινωνίας και ταυτότητας. Μόλις το ποσοστό του πληθυσμού των μεταναστών φτάσει σε ένα συγκεκριμένο όριο (γύρω στο 15%), ο ρυθμός της κατάρρευσης θα επιταχυνθεί και θα είναι εμφανής σε όλους.

Οι τρέχουσες πολιτικές λύσεις του χαμηλού δείκτη γεννητικότητας μέσω της μαζικής μετανάστευσης είναι μια βραχυπρόθεσμη λύση με τρομερές μακροπρόθεσμες συνέπειες. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια συνταγή Δούρειου Ίππου, η οποία θα οδηγήσει στη καταστροφή. Ένα κράτος οφείλει να εμποδίσει να φτάσει στο σημείο όπου θα θεωρείται λύση η μαζική μετανάστευση με την παρακώλυση των ιδεολογιών που το οδήγησαν σε αυτό το σημείο. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω της προώθησης της θρησκείας και μιας πολιτικής προνομίων για όσους θέλουν να δημιουργήσουν οικογένεια, αντί να εγκωμιάζονται οι ομοφυλόφιλοι. Παρόλα αυτά η χριστιανική θρησκεία έχει πάψει να είναι στυλοβάτης του τρόπου ζωής του δυτικού ανθρώπου απ’ τον Διαφωτισμό και μετά και συνεπώς κάτι τέτοιο διαφαίνεται αδύνατον.

Θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι η επιστημονική εποχή παρέχει ένα εξελικτικό χαρακτηριστικό δυσπροσαρμογής στην ανθρωπότητα, το οποίο η φυσική επιλογή θα τιμωρήσει ανάλογα (αυτοί που είναι άθεοι, εναντίον της θρησκείας και υπέρ της επιστήμης και της τεχνολογίας θα αναπαράγονται λιγότερο). Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι με την επιρροή της χριστιανικής θρησκείας να μειώνεται συνεχώς, η πολιτιστική κατάρρευση να συμβεί πρώτα στα έθνη που το θρησκευτικό συναίσθημα είναι μειωμένο. Η θρησκεία – μπορεί τελικά να αποδειχθεί ότι ήταν ευεργετική για την ανθρώπινη φυλή.

Μια άλλη πιθανή λύση είναι η προώθηση μιας πατριαρχικής κοινωνίας, όπου οι άντρες θα λειτουργούν ως ηγέτες και εφοδιαστές. Εάν ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη επιτυχημένων αντρών, που κατέχουν τις απαραίτητες ικανότητες και συνεπώς πόρους που λείπουν απ’ τα θηλυκά, θα υπάρξουν γυναίκες που δεν έχουν τις ίδιες δυνατότητες, που θα τους σέβονται και θα θέλουν να αναπαραχθούν μαζί τους. Παρόλα αυτά στη δυτική κοινωνία οι γυναίκες αρχίζουν να γίνονται ισχυρότερες απ’ τους άντρες ενώ οι άντρες βρίσκονται σε μια σταδιακή εκθήλυνση, γι’ αυτό και είναι απίθανο ο δείκτης γεννητικότητας να αυξηθεί.

Ένα χάσμα μεταξύ των φύλων πρέπει πάντοτε να υπάρχει υπέρ των αντρών, ούτως ώστε η γεννητικότητα να βρίσκεται σε υψηλά ποσοστά, αλλιώς θα συμβεί ότι γίνεται και στην Αμερική όπου οι αστές γυναίκες επαγγελματίες δεν μπορούν να βρουν τον ¨κατάλληλο¨ άντρα για να κάνουν οικογένεια (δηλαδή τον άντρα που επαγγελματικά και οικονομικά είναι πιο επιτυχημένος από αυτές.)

Ένα θέμα, το οποίο σκόπιμα δεν άγγιξα είναι η επιρροή της τεχνολογίας και του καταναλωτισμού στη μείωση της γεννητικότητας. Τι επιρροή έχουν τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, το διαδίκτυο, τα κινητά τηλεφώνα στη μείωση αυτή ; Πόσο μας επηρεάζει ο δυτικογενής καταναλωτισμός την καθυστέρηση του γάμου ; Υποψιάζομαι ότι επιδρούν ως ενισχυτικό αίτιο παρά ως κύριο αίτιο. Εάν μια χώρα ήδη βρίσκεται σε κάποιο στάδιο της πολιτιστικής κατάρρευσης, το να έχει αυξημένη τεχνολογία απλά θα επιταχύνει τη κατάρρευση, όμως η τεχνολογία και η επιστήμη δεν είναι ανάγκη να αποβάλλουν τη θρησκευτικότητα και τη πίστη ενός λαού. Η επιστήμη και η θρησκεία αφορούν δυο διαφορετικά αντικείμενα, δεν συγκρούονται, δεν αλληλεπικαλύπτονται και μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά. Ο Charles Darwin, ο Stephen Jay Gould και πολλοί άλλοι επιστήμονες υποστηρίζουν το μοντέλο αυτό. Καμία άλλωστε επιστημονική ανακάλυψη δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πίστη και τη θρησκεία, και η επιστήμη δεν επιδιώκει να παραστήσει ότι μπορεί να το κάνει. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις, εξ ορισμού, βασίζονται στην πίστη, αφού τα τα αποδεικτικά στοιχεία είδε δεν υπάρχουν είτε δεν έχουν καμιά σημασία. Επιστήμη και θρησκεία καλύπτουν διαφορετικές ανάγκες του ανθρώπινου ψυχισμού.

Αντιλαμβάνομαι πως η θεωρία της πολιτιστικής κατάρρευσης δημιουργεί πολλά ερωτήματα, αλλά ελπίζω πως προσφέρω ένα πρότυπο, το οποίο καταδεικνύει τα αίτια της σημερινής πολιτισμικής παρακμής, την οποία βιώνουμε. Ελπίζω πως οι αναγνώστες θα αναρωτηθούν κατά πόσον οι ¨προοδευτικές¨ ιδεολογίες είναι πράγματι τόσο ¨καλές¨ και ¨αγαθές¨ όσο εμφανίζονται απ’ τα ΜΜΕ και τις ελίτ ή τελικά οι ίδιες αυτές προοδευτικές ιδεολογίες μας φέρνουν κοντύτερα στη κατάρρευση.         
                                                              
[1] Στις παρακάτω ιστοσελίδες παρουσιάζονται έρευνες που επικυρώνουν τα παραπάνω. ‘ Στην ακόλουθη ιστοσελίδα παρουσιάζεται μια έρευνα η οποία υποστηρίζει τον ισχυρισμό ότι η θρησκεία οδηγεί σε πιο σθεναρές σχέσεις εντός της οικογένειαςhttp://www.unc.edu/news/archives/may03/smith050703.html. Η ακόλουθη  έρευνα εξετάζει πως η θρησκεία διευκολύνει τον σχηματισμό της οικογένειας https://rsc.byu.edu/archived/religion-mental-health-and-latter-day-saints/7-religion-and-family-formation. Τέλος απ’ την ακόλουθη έρευνα φαίνεται ότι ο δείκτης γεννητικότητας αυξάνεται στα πιο θρησκευόμενα κράτη http://www.livescience.com/5728-teen-birth-rates-higher-highly-religious-states.html.

[2] Εξαιρετικό βιβλίο για το παραπάνω θέμα είναι το Building a Bridge to the 18th Century του Neil Postman. Ένα απ’ τα κυριότερα σημεία, στο οποίο συμφωνώ με τον Postman είναι ότι ο σημερινός άνθρωπος, ο μοντέρνος ατομιστής άνθρωπος, έχει χάσει τη δυνατότητα να έχει έναν σκοπό στη ζωή του, επειδή την θρησκεία δεν την αντικατέστησε η αναζήτηση της αλήθειας διαμέσου της επιστήμης, αλλά η χρήση της τεχνολογίας και ο καταναλωτισμός. Ακόμη και στο παρελθόν η επιστήμη, η δυτική science, η έρευνα του φυσικού κόσμου δεν γινόταν για να υπάρξει άμεση επιδίωξη, δηλαδή δεν γινόταν για να κατασκευαστούν νέα τεχνολογικά προϊόντα αλλά συνέβαινε επειδή πρόσθετε πραγματική γνώση στον ερευνητή, γνώση του φυσικού κόσμου, η οποία τον ευχαριστούσε, διότι κατ’ αυτόν τον τρόπο προσέγγιζε την αλήθεια.

[3] Μια συνοπτική παρουσίαση του πολιτιστικού μαρξισμού υπάρχει στη παρακάτω ιστοσελίδα http://realpolitics.gr/archives/81711

[4] http://www.nytimes.com/2013/05/30/business/economy/women-as-family-breadwinner-on-the-rise-study-says.html

[5] http://www.dailymail.co.uk/femail/article-2227880/The-lonely-legacy-Sex-And-The-City-lifestyle-Claudia-Connell-gives-painfully-honest-account-came-living-middle-age.html

[6] https://www.ft.com/content/a2088728-f544-11e2-b4f8-00144feabdc0

[7] http://www.weeklystandard.com/demography-cliff/article/690756

[8] http://www.nytimes.com/2012/12/02/opinion/sunday/douthat-the-birthrate-and-americas-future.html

[9] http://www.nationalreview.com/corner/362532/soros-fellow-billionaires-open-borders-lobby-gop-amnesty-mark-krikorian

[10] Ήδη έχει συμβεί αυτό κατά τη διάρκεια της πολιτικής Ομπάμα στην Αμερική http://edition.cnn.com/2012/06/15/politics/immigration/index.html, http://www.usatoday.com/story/news/nation/2013/02/16/obama-immigration-bill/1925017/
[11] http://www.meforum.org/2107/europe-shifting-immigration-dynamic

[12] Οι θυμωμένοι μουσουλμάνοι της Ευρώπης http://www.cfr.org/religion/europes-angry-muslims/p8218. Τα μουσουλμανικά γκέτο στη Γαλλίαhttp://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/4375910.stm. Διαδηλώσεις υπέρ του Ισλάμ στο Ηνωμένο Βασίλειοhttp://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/4700482.stm. Αναταραχές και βία από μουσουλμάνους στη Σουηδίαhttp://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/4700482.stm.

[13] Εδώ αναφέρονται οι δεκάδες ισλαμικές οργανώσεις στο Ηνωμένο Βασίλειοhttps://en.wikipedia.org/wiki/Category:Islamic_organisations_based_in_the_United_Kingdom. Βρετανοί ισλαμιστές σε διαδήλωση υποστηρίζουν ότι το Ισλάμ θα κυριαρχήσει στη Γαλλία http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/164404#.UtFIhZ5dU9Y. Η κυριαρχία και η αυξημένη δύναμη της μουσουλμανικής αδελφότητας στην Ευρώπη http://www.meforum.org/687/the-muslim-brotherhoods-conquest-of-europe

[14] http://www.avgi.gr/article/10839/5984005/stauros-giankazoglou-apo-ten-katechese-ston-threskeutiko-grammatismo-




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
- - - -